⏾ Heyv
@Heyvbsr
Akıllı erseng, ganimetdür senge şol dem…
Ankara
UY Scuti
156 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Bilgiler seli.. Kitapta felsefeye yeni başlayanlar için zorlayıcı kavramlar anlaşılır bir biçimde açıklanırken, konuya hakim olan okur için de düşünceler arası bağlar dikkatle kurulmuş. Bilgiyi ezberletmiyor, düşüncenin nasıl şekillendiğini, nasıl çatıştığını ve nasıl dönüştüğünü gösteriyor. Bu nedenle kitap, yalnızca felsefe okurları için değil, insanı ve toplumu anlamaya çalışan herkes için kesinlikle kıymetli bir başvuru kaynağı. Bugün sorduğumuz pek çok sorunun aslında yüzyıllar önce de sorulduğunu görmek…
Bu kitabı bitirdiğimde daha fazla şey bildiğimi değil, daha fazla şey sormak ve düşünmek istediğimi fark ettim. Sanırım benim için Düşünce Tarihi’nin en kıymetli yanı da bu oldu.
Tesadüf elinde bir kitapla çıkageldi..
Menteş’in dili gerçekten hiperaktif bir zekanın ürünü. Her cümlesi hem zeka dolu hem teatral, ironiyi felsefeyle karıştırıyor, mizahı acıyla... Karakterlerin absürtlüğü bile bir gerçeği yansıtıyor. Kitabı genel hatlarıyla sevdim. Birkaç günde bitirebileceğiniz bir serüven..
Hallac-ı Mansur… onun “Enel Hak” feryadı..
İlahi bir sevdanın hem de insanlığın anlayamadığı bir derinliğin özüydü. Onu tarihe geçiren sözdü “Enel Hak.”
Kelime anlamı: Ben Hakk’ım” — yani Ben Tanrı’yım.
Bu cümle, dışarıdan bakıldığında bir kibir ya da tanrısallık iddiası gibi anlaşılmıştır. Ama Hallac’ın kastı bu değildi. O, benliğini yok ettiği, nefsini tamamen aradan kaldırdığı bir halden bahseder. Demek ister ki: “Ben artık yokum, kalan sadece O’dur.” Yani varlıkta yalnızca Allah vardır, insan, O’nun bir yansımasıdır. Bu anlayış vahdet-i vücûd (varlığın birliği) düşüncesinin özüdür. Ancak o dönemin din bilginleri bunu küfür saydı, sözlerinin ardındaki derinliği anlayamadılar.
Rivayete göre, derisi yüzülürken bile, dudaklarında şu sözler vardı, “Onlar beni öldürüyor sanıyorlar, oysa ben şimdi O’na kavuşuyorum.”
Hallac’ın hikayesi bana göre Tanrı aşkının en saf, en yakıcı halidir. O, Tanrı’yı dışarda değil, içinde bulan insandı.
Kitabı okurken zaman zaman durup nefes aldım, boğazım düğümlendi. Bildiğim bir hikayeydi fakat Sayan’ın anlatımı ile özellikle son sayfalarda gözyaşlarımı tutamadım.
“Nigahdar” bittiğinde elimde bir kitap, içimde derin bir sessizlikle, Hallac’ın fısıltısı kulaklarımda yankılandı..
“Yok ol ki, var olasın.”
Ruhuma dokunan nadir kitaplardan biri oldu Şamanların Bilgeliği. Sayfalar ilerledikçe, sadece bir kitap değil, bir iç yolculuk yaptığımı hissettim. Şamanların kadim öğretileriyle tanışırken aslında kendi iç sesimi, kendi kaybolmuş parçalarımı buldum.
Don Jose Ruiz derinlikli bir dille, yaşamın özünü ve doğayla olan bağımızı hatırlatıyor. Modern dünyanın karmaşasında kaybettiğimiz sade gerçekleri, samimi bir ‘rehberlik’ eşliğinde yeniden keşfetmemi sağladı. Özellikle bazı bölümlerde kendimi aynada gördüm, ne hissettiysem o sayfadaydı.
Kendini bulmak, iç huzura yaklaşmak, bir bilgelik kazanmak isteyen herkesin okuması gereken bir eser.
Bu kitap yaşanır.
Parapsikoloji ve ezoterizmin derinliklerine bir yolculuk.. Konuya ilgisi olanlar için bence başlangıç seviyesinde muhteşem bir kitap. Ülkemizde bu alana öncülük enden Sevgili Ergun Candan a sonsuz teşekkürler…
