Hüsna Gezer
@Hgzr
47 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"bilesin ki kalbimiz kocaman olduğu sürece sevdiğimiz her şey içine sığar." deyip kendinden vazgecmeyen, bir şekilde içinde sevgi büyüten hatta şefkat kelimesinin anlamını öğrendiğinden beri onu hep kullanmak isteyen, saflığını, temiz iç dünyasını anlatan Zezenin hikayesi.
Aslında bu kitabı küçükken okumuştum. Fakat bu kitap öyle bir kitap ki çocuklukta başka bir şey hissettirirken, olgunlukta başka bir şey hissettiriyor. Bu yüzden bir kere daha okumaya karar verdim. Ve iyi ki tekrar okumuşum.
Reklam
'' Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır''
Baba-oğul ilişkisini anlatan kitapta aslında her şey ömrü yollarda geçen Aziz Bey' in bir kaza sonucunda ayağını kaybetmesiyle başlıyor. Baba mutlulugu, yaşam enerjisini, inanma duygusu gibi bir çok duyguyu ayağıyla birlikte o kazada bırakmış.
Sadelik içinde kendi hikayesini anlatan yazarın kitaptaki tasvirleri o kadar güzel ki sanki bi yere oturmuş dinliyor gibi hissediyorsunuz. Yer yer kendi hayat hikayenizden bir şeyler buluyorsunuz. Türküler eşlik ediyor, Okudukça boğazınız düğümleniyor, bütün duyguları hissettirip içimizde yolculuk yaptırıyor, Gömüden geçerken vitesi küçülttürüyor..
'' o küçücük çocuk bile esir alınamazken hayalleri esir almak nasıl mümkün olabilirdi ki?”
Boyalı kuşun hayatı çok zor çünkü diğer kuşlardan farklı o '' boyalı ''. Polonyalı yazar kendine güvenli yer bulmak için köyden köye gidiyor fakat onun için güvenli bir yer yoktur. Çünkü her gittiği köyde daha kötüsüyle karşılaşır.
Kitabı her okudugumda mola verme ihtiyacı duydum.Çünkü kitap aslında yazarın otobiyografisi fakat yaşadıkları o kadar katlanılmaz, acıklı ve şiddet içerikli ki insanın inanası gelmiyor. Zaman zaman bu kadarına gerçekten şahit olmuş mudur diye çok düşündüm. Keşke diyorsunuz içinizden bu anlatılanların hepsi kurgu olsa... Yüreğiniz dayanırsa okuyun derim, buruk bir tat bırakır.
Livaneli hayranı olarak; Bu kitabı ilk okuduğumda bu kadar geç okuduğum için pişman oldum.Toplumun ırkçılığı ve önyargıları sonucu hayatını kaybetmis onlarca insanlardan sadece biri Nadia.Muhteşem duygu yüklü ve insanın içini acıtan bir kitap.
“yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? düpedüz, sarıl bana dedikten sonra sarılmanın ne anlamı kalır!”
“adalet tartışmaya açıktır. güç ise ilk bakışta tartışılmaz biçimde anlaşılır. bu nedenle gücü adalete veremedik, çünkü güç, adalete karşı çıkıp kendisinin adil olduğunu söylemişti. haklı olanı güçlü kılamadığımız için de güçlü olanı haklı kıldık.”
Aeden naif kalpler için harika bir yer. Orada kötülük, açlık, yokluk, huzursuzluk yok. Dünyadaki insanların her şeyi katlettiklerini gördükten sonra günümüz insanına '' insansı '' diyorlar. Dışarıdan insanlığı çok güzel eleştirmiş. Sonu beklediğim gibi bitmese de mutlaka okumanız gereken bir kitap.
