Hidayet Çelik
@Hidoyetti
Kökü Mazide Olan Ati
Şu anda okuduğu kitap
Kitap kulübümüzün seçimi neticesinde okuma listeme girdi bu kitap. Hakkında güzel yorumlar duydum. En baştan söyleyeyim kitabı beğendim. Sanki bizim topraklarımızdan bir hayat hikayesi okuyormuşcasına tanıdık geldi bu dram. Hovarda,kumarbaz,mirasyedi bir evlat... Bütün acılara göğüs geren, fedakar, itaatkar ve kanaatkar bir eş... Ziyan olan çocuklar... Yokluk, savaş, halkı sömüren sistemler... Annelik, babalık, çaresizlik, ölümler ve daha nicesi...
Hayatın içinde yaşanabilecek hemen her acıyı tadan bir karakterin yaşam öyküsü. Bizim Yeşilçam'daki Küçük Emrah'ınkinden bile daha arabesk bir yaşanmışlık anlatılmış. Olumsuz olarak şunu dile getirebilirim: Kitabın konusu, ilerleyişi güzel. Fakat edebi olarak çok yavan. Çeviri bir eserde bunu genelde yaşarız ama ben üslup olarak, anlatım olarak eseri çok düz, çok yavan buldum. Estetik gelmedi bana pek fazla. Böylesine yoğun duygular içeren bir hikaye Sabahattin Ali'nin, Peyami Safa'nın kaleminden çıksa çok daha güzel bir şey ortaya çıkardı diye düşünüyorum.
Okuduğum en iyi polisiye, okuduğum en iyi Tess Gerritsen romanı değildi fakat yine de güzeldi. Sam ile Nina'nın aşkı biraz aceleye getirilmiş, 1 senelik birliktelik sonrası nikahında yüzüstü bırakılan bir kadının 2 gün içinde yeniden birini sevmesi hayatın olağan akışına pek uygun gelmedi bana.
Güzel kitap, insan yanlarınıza dokunuyor fazlasıyla. Akıl ne büyük nimetmiş bir kez daha anlıyorsunuz. Ailenizin hayatınızda bıraktığı derin izi görüyorsunuz. İnsanların çıkarları için ne kadar alçalabileceğini, kendilerinden zayıf olanlara karşı ne denli acımasız olabileceğini üzülerek bir kez daha fark ediyorsunuz.
Sonlara doğru Charlie, Alice ile kısa süreli bir ortak yaşam sürerken onu kendisinden uzaklaştırmaya çalışıyor. İşte o sayfalarda "Bana Adını Sor" filminden bir sahneyi anımsadım. O da çok duygusal bir filmdi. Kitabı kesinlikle tavsiye ederim, bahsettiğim filmi de izlemelisiniz.
Hikayenin yarısına gelmeden aslında sonunu ve kurgusunu çözdüm. Yanıldığım şey ise şu oldu: Ben bu kurguyu ihanete verilen bir ceza olarak düşünmüştüm ve zekice bulmuştum. Epeyce takdir etmiştim. Fakat ceza değil de geri kazanma yolu imiş. Bazı hemcinslerimi anlamıyorum, ihaneti nasıl yutabiliyorsunuz!! Roman bile olsa buna anlam veremiyorum.
Elif Şafak gibi bir yazarı yıllarca niye görmezden gelmişim diyorum 1 aydır. Ustam ve Ben, yazarın okuduğum 2. romanı oldu. Gökyüzünde Nehirler Var da güzeldi ama ben bunu ayrı bir sevdim.
Cihan ve Çota'nın hikayesi. Tarihi kişiliklerden Mimar Sinan ve Mihrimah Sultan da kendilerine eşlik ediyor bu serüvende. 15 sene önce okuduğum İki Cami Arasında Aşk romanında Mimar Sinan ile Mihrimah Sultan arasında yaşanmış olduğu varsayılan bir aşk anlatılıyordu. İlginçtir bu romanda da Mimar Sinan'ın çırağı olarak karşımıza çıkan Cihan ile Mihrimah Sultan arasındaki bir aşk anlatılmış. Gerçi tek taraflı bir aşk bu ama ne aşk! Aşk, yalan, ihanet, kıskançlık, nefret, ahlaksızlık, vefa, sadakat, hırsızlık, hırs... Daha ne sayayım ki? İnsana dair çok şey var bu kitapta. Sevdim, kesinlikle okunmaya değer. Başka başka kitaplarda karşıma çıkan, yüzyıllar önce yaşamış bir padişah kızını merak ettim doğrusu. Aslında hayatını, hayatının gerçeğini, gerçekte gönlünün kimde olduğunu merak ettim. Cihan'ın bir imkansıza aşık olup yıllar yılı süren bekleyişini ve yalnızlığını hissettim.
Tek bir yer oturmadı kitapta bende. Filimiz Çota Balaban'ın fili Gülbahar ile kitabın başlarında bir araya geliyordu. Kitabın sonunda aradan seneler geçmiş, Çota ölmüş fakat yavrusu olmuş, küçük bir filden bahsediyor yazar. Burada bir tutarsızlık var.
