Ellerimizde cımbızlar; uçları sivri; tek tek çıkarırız kusurlarımızı, eksiklerimizi; yaralarımıza büyüteçle bakmakta yok üstümüze. Kendi kendimizin en amansız ve en acımasız eleştirmeniyiz nedense. Deşer ve açarız ince ince neşterle. İhtiyacımız yok başkasının tenkidine çünkü zaten içten içe çok daha beterini söylemekteyiz nefsimize. Aynaya bakar, evvela çirkin yanları görürüz.
Korku cezadan çok daha beterdir çünkü ceza bellidir; ağır da olsa hafif de olsa hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.
Sayfa 45 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Yıllar boyunca umutlarını yabancısı olduğu bir şehre, kalbini asla elde edemeyeceği bir kadına, gençliğini her ne kadar kıymet verilse de kolayca gözden çıkarılabilen mimarlık mesleğine bağlamıştı.