Yeri, göğü, bütün evreni yaratan; görünen evrenin en seçkin varlığı olan insanı tesadüflerin rüzgarına terk eder mi? Onu bir bilinmezliğin ve bulunmazlığın dalgaları ortasında çaresiz bırakır mı?
Sayfa 37
Reklam
“Bazen yanından geçiyor insan yazgısının , bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç hesapta yokken, hiç beklemezken, başka âlemlerdeki seyrini tamamlıyor senin olan şey, çıkıp geliyor ve seni buluyor."
“Zaman… Her zaman aynı. Güneş aynı, ay aynı. Ağaçlar ve insanlar aynı, sevgi ve nefret , korku ve ümit aynı. Kıble tek.”
Sayfa 39
Mesela, güneşin hal diliyle insana söylediği ana cümle şudur: “Benden size ısı ve ışık, sizden Allah’a namaz ve niyaz.”
Sayfa 27
İnsan öyle bir hayat yaşamalıdır ki üzerindeki nimetler haklı yere ona bahşedilmiş olsun.
Sayfa 14