Koşuyorum , koşuyorum her gece
Issız ormanlarda yürüdüm bazen, yeri geldi ürperdim de
Asfaltın sıcağıklığını da hissettim
Toprak yollarda toz da yuttum
Çakıllar da battı ayaklarıma
Ama durmadım hiç
Sonunu bulmam lazımdı , eksik parçaları toplamam lazımdı hayattan
Bu karışıklık bu eksiklik bana göre değildi bitirmeliydim puzzle ı asmalıydım duvara
Bir teyzenin yasından kopardım bir parça
Ürkek bir çocuğun kahkasına kattım hüzünlerimi öyle yoğurdum
Bır serçenin ekmeğine doğradım şefkati
Bir adam gördüm pişmanlık doluydu
Biraz da pişmanlık koydum heybeme
Uzun hikayeler dinledim geceler boyu
Ögütler taktı bazen insanlar kulaklarıma
Ama bilirsiniz insan bazen acıyla tecrübe etmeliydi
Bu yol çok uzadı gibi
Parçalarda karıştı baya
Yönümü de kaybettim sanırsam
Devam etmeye hal de kalmadı aslına bakarsan !
Puzzle in parçaları eksik, duvar boş kaldı..