Hill
@Hillbasak
@hill.reads - IG
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi
MECBURİYET – STEFAN ZWEIG
“İnsan bir amaç uğruna kendinden vazgeçebilir, fakat başkalarının çılgınca fikirleri uğruna değil.
Bir millete ait olma, bir vatana ait olma, bir toprağı savunma arzusunun herkes için var olduğu söylenemez. Peki, bu duygulardan yoksun bir insanı, savaşa gitmek istemediği için korktuğu için ya da savaş karşıtı olduğu için yadırgayabilir miyiz? Hayır. Dönemin şartlarını yaşamamış bizzat savaş görmemiş insanlar olarak böyle bir hakka sahip değiliz.
Savaşlarda kaybettiğimiz canlardan kimisi, belki de cepheye giderken kendisini “mecburiyet” içinde hissetti ya da kimisi gerçekten canı pahasına vatanını savunmak istedi. Hiçbirinden emin olamayız. Ama neticede insan olmanın getirdiği bazı acizliklere sahibiz ve korkabiliriz, kendimizce bazı şeyleri yanlış bulup herkes yaptı diye yapmak istemeyebiliriz.
Stefan Zweig zaten yaşadığı dönem itibariyle I. Dünya Savaşı’nın zorluklarını görmüş her daim savaş karşıtı olmuştur. “Mecburiyet” adlı eserinin ana karakteri Ferdinand üzerinden de görüşlerini ifade ettiğini görüyoruz. Ferdinand’ın görev duygusu ile savaş karşıtı görüşleri arasında gidip gelmeleri yaşadığı iç çatışmaları insanın kendisini de “etkileyecek” cinsten güzel işlenmiş. Ferdinand, her ne kadar içsel çatışmalar yaşasa da milyonlarca insanın etkilendiği bu süreçten kaçmanın imkânsız olduğunu fark eder.
Reklam
İnsanlar dünyayı hiçbir zaman paylaşamadı.1000Kitap
"Bir insanın kaderi, dağdaki patika gibidir: Bazen çıkar, bazen iner, bazen de dibi görünmeyen bir uçurumun başına gelip durur. İnsan tek başına böyle bir yolda ilerleyemez."
Bizler savaşları hep kitaplardan okuduk. Tek bildiğimiz antlaşma tarihleri, zafer tarihleri, ateşkes tarihleri oldu. Ya da şöyle bir cümle okuduk mesela “Savaş zamanı insanlar kıtlık çekti, zorlandılar mücadele ettiler” üstü kapalı kolayca okunacak cümleler yani.
Peki, savaşların gerçekten insanları nasıl etkilediğini, yaşamlarını nasıl değiştirdiğini, nasıl süreçlerden geçtiklerini ciddi manada hiç düşündünüz mü?
Kendi adıma cevap verecek olursam hayır. Geçmişte insanların yaşadıkları zorluklar üzerine düşünen biri olmadım pek.
Ama Toprak Ana kitabı bana bir tokat gibi çarptı.
Aldı beni götürdü Kırgız Türklerinin topraklarına, II. Dünya Savaşına,
Tolgonay’ın hayatına, toprağın ekilip biçilmesine, ekmeğe, ekine, buğdaya, başaklara, emeğe olan saygıya…
Hepsini yaşadığı gibi yaşattı bu hikâye.
İliklerime kadar hissettim yaşanılan acıları, duyguları…
Savaş üzerine çok düşündüm mesela. Dünyadaki her toprak, her dağ, her çayır, her deniz bütün insanlığın olmalıydı. Sınırlar çizilmemeliydi, savaşlar olmamalıydı. İnsanlar evlatlarını toprağa gömmemeliydi. Ayrılıklar, gurbetler yaşanmamalıydı.
Ama yaşandılar, acılarda her zaman var oldu. İnsanlar dünyayı hiçbir zaman “paylaşamadı.”
