“Kimi zaman bir kitap okursunuz ve o kitap içinizi tuhaf bir tür coşkunlukla doldurur ve paramparça olmuş dünyanın,hayatta olan tüm insanlar o kitabı okumadan tekrar bir araya gelemeyeceğini hissedersiniz”
“O geceden arkadaşlarımın hiçbirine söz etmedim;içimin bir zamanlar ne kadar ölü olduğunu asla bilmediler,şimdi nasıl çicek açtığımı da asla anlamayacaklar.”
“Ne tuhaf bir gezegen!” diye düşündü Küçük Prens. “Her yer kuru,her yer sivri,her yer sert ve acımasız. İnsanlarda da düş kurabilme gücü hiç yokmuş. Ne söylerseniz onu tekrarlıyorlar. Benim gezegenimde bir çiçeğim vardı,söze ilk o başlardı…”