Dijitalleşme, iletişim gürültüsünü yükseltti. Sadece sessizliği bir kenara atmakla kalmadı, bilakis dokunma duygusunu, maddi olanı, kokuları, kokulu renkleri, her şeyden önce de toprağın ağırlığını yok etti. Human [insan] humusa, toprağa geri dönüyor. Toprak bizi mutlu eden rezonans alanımızdır. Eğer toprağı terk edersek mutluluk da bizi terk eder.
Goethe'nin renk teorisine göre mavi, sarının tersine içinde karanlık bir şey barındırır. Mavi, gözde "tuhaf ve neredeyse tarifsiz bir etki" bırakır. Mavi, "en yüksek duruluğuyla adeta çekici bir hiçliktir". Harikulade bir ifade: çekici bir
hiçlik. Mavinin "görünüşünde cazibe ve sükunetin karşıtlığı vardır". Mavi her şeyden öte uzakların rengidir.