Hogír
@Hogir
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Çocukluğumuzu unuttuğumuz, dünyaya çocuğun gözleriyle bakmayı küçümsediğimiz gün zenginliklerimizi de yitirmişiz.
Ne tuhaf, insan yaşadığı günlerden bıkıyor, bir başka türlüsünü yaşamak istiyor ondan da tad alamıyor bazan.
Şiir yazamıyorsak, resim çizemiyorsak, türkü düzemiyorsak dedikodu da etmeyelim mi? Etmeyelim, ama mutluluk dediğimiz şey başkalarınca bilinmedikçe, başkalarına duyrulmadık, gösterilmedikçe var olabilir mi?
Ben bütün oyunların, çocuklukla birlikte sona ereceğini bilseydim, muhakkak oynardım işte: Haini oynardım, korkağı oynardım, fakat oynardım; kimse beni sahneden çıkaramazdı. Büyüyünce bu rolleri oynamak pek hoş olmuyordu.
7/10
2020 5. kitabı
