"Evet, tabii ki söz vermiştim Kayra'ya. Ama o kadar korkmuştum ki sözümü tutmaktan... O kadar korkmuştum ki bir insanı öldürecek olmaktan... Şarjörü bomboş bir tabancayla gezmiştim o sokaklarda. Gün boyu boş tehditler savurmuştum o boş tabancayla. Ama artık iş değişmişti. Gerçekten de cezalandırıyordum artık birini. Beni öldürmemenin cezası ölümdü. Ben o gün beni öldüremediği için bir insanı öldürmüştüm.
Kayra ilk cinayetini bir yastıkla işledi. Benim suç aletim ise korkuydu."