Gregor Samsa
@Homosapientia
2 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Ulusların Zenginliği ve/veya DüşüşüPolitik Ekonomi
Sayın Acemoğlu bu kitapta ulusların refahının, devletlerinin kurumsal yapısına bağlı olduğunu ifade ediyor. Coğrafya hipotezi, kültür hipotezi ve cehalet hipotezinin neden mevcut durumu açıklamakta yetersiz kaldığını açıklayarak ve tarihsel örnekler üzerinden giderek kendi modelini anlatıyor. Bunun için ilk örnek olarak kitabın başında belirtilen Nogales, Arizona (ABD) ve Nogales, Sonora (Meksika) bölgelerinden yola çıkılıyor. Fark edildiği üzere aynı adı taşıyan iki bölge Meksika-ABD sınırı ile birbirinden ayrılıyor sadece. Majör bir coğrafi fark ve kültür farkı yok. Aradaki tek fark çizilen sınır. Fakat bu, sınırın iki tarafındaki hane başı yıllık gelirin değişmesine yeterli oluyor. Çünkü iki bölge arasında kurumsal farklılıklar bulunuyor.
İki kurum tipinden söz ediliyor: siyasal kurumlar ve ekonomik kurumlar. Bunlar da kurumların fonksiyonel biçimi olarak bir daha ikiye ayrılıyor: sömürücü kurumlar ve kapsayıcı kurumlar. Kısaca sömürücü kurumlara sahip ülkelerde, var olan kaynakların elit bir azınlığın elinde olması ve çoğunluğun ise bu kaynaklara adil olarak erişememesi mevzubahis iken kapsayıcı kurumlara sahip ülkelerde ise bu kaynakların elit bir sömürücü azınlık yerine toplumun çoğul katılımının denetiminde olduğu, özel mülkiyetlerinin güvence altında olduğu ve bağımsız yargı sisteminin bulunduğu bir durumdan söz edebiliyoruz.
Sömürücü kurumlar basit olarak inovasyonu teşvik etmediği için sürdürülebilir bir büyüme sunmuyorlar. İnsanlar teşvik edilmediği bir durumda niçin daha fazlasını üretsin ki, değil mi? Sayın Acemoğlu, sömürücü kurumlara sahip toplumların bir süre bunu yapabilseler bile eninde sonunda sürdürülebilir olmadığı için sistemin tıkanacağını ifade ediyor. Buna örnek olarak da Sovyetler Birliği’nin dağılmasını örnek veriyor. Şu anda ise Çin
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Gülümse çocuğum…
Mavi bir ülkesin sen
O küçük yüreğinle
Nice yarınların gün ışığı
Bulutu, yağmuru, rüzgârısın
Aydınlık yüzlerle açan
Bir baharsın buram buram
Gülümse çocuğum
Gülümse ki
Dans etsin sokaklarda özgürlük
Umut şarkıları söylesin
Yoksul düşlerin kimsesizleri
Gülümse çocuğum
Gülümse ki
Açılsın mutluluk perdeleri
Dağılsın karanlıklar
Bu kutlu günde
Atanın yolunda
Kurduğu ülküde
Gösterdiği amaçta
Gülümse çocuğum…
Gülümse ki
Sönmesin damarlarındaki asil kan
İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil, kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir.
Sabahattin Ali
Sabahattin Ali
insanı sev, tabiatı sev
sanatı sev, edebiyatı sev
sev ki sevil.
o bahçede Necip Fazıl gül,
Şairlerin şahı Nâzım Hikmet karanfil.
