HASAN M..
@Hsnmmtgl
-
finans-hukuk-
Lisans
Türkiye
Wirankent
114 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ümit Yaşar OğuzcanŞiir
Kimim? Nerden geldim ben? Nereye gidiyorum? Hafızam birdenbire çok uzun yıllar öncesine iniyor, soğuk bir kış gecesini hatırlıyorum. İlk defa üşüdüğüm, ilk defa aç kaldığım geceyi... Çocuk kalbimin o ilk isyanı, ilk incinmişliği hâlâ sımsıcak bir yara gibi içimde. İnsan aç olursa uykusu gelmiyor, hele aç bir çocuk olursa... Pastayı çok severdim küçüklüğümde. Aç kaldığım gece hep pastalar geldi aklıma, pastacı dükkânları geldi. Elimde olsa bütün pastacı dükkânlarının çocuklara bedava olmasını sağlardım.
Ümit Yaşar OğuzcanŞiir
benim de bir insan tarafim vardi
bakma böyle kötü olduguma
benim de dileklerim vardi
benim de bir bekledigim vardi yasamaktan
yeter artik vurma yüzüme çirkinligimi
hergün bir kadin aglar benim yüzümde
büyük dertler için benim ellerim
anlamiyor musun
sen sevildigin için güzelsin bu kadar
ben sevilmedigimden böyle çirkinim
Alıntıİnsan ve Toplum
Baba iki çocuğu İçin bir tost alıp masaya bırakır ve büyük olana “ikiye böl” der. Böldükten sonra küçük çocuğa dönerek “istediğini al” der. Adalet ve Hukuk buradadır. Bölen eğer hile yaparsa az yiyecektir. KANUN Babadır, büyük evlat DEVLET ve küçük evlat MİLLETtir.
“Ey ölüm! Sen yaşamın kederini, gamını azaltıp, onun ağır yükünü omuzlardan alırsın. Kara talihliye, avareye huzur verirsin. Umutsuzluk ve matemin ilacısın. Kurutursun gözlerdeki yaşı. Fırtınalı bir geceden sonra çocuğunu kucağına alıp okşayan ve uyutan müşfik bir anne gibisin. Sen insanları yoldan çıkaran, korkunç girdaplara düşüren acımasız ve yırtıcı yaşam değilsin. Sensin insanoğlunun alçaklığına, bayağılığına, bencilliğine, açgözlülüğüne ve hırsına gülüp geçen ve onun yakışık almaz işlerinin üstüne bir perde çeken. Senin zehir gibi acı şarabını tatmayacak biri var mı? İnsan korkunçlaştırmış senin yüzünü; kaçar olmuş senden. Nurlu meleği öfkeli şeytan bellemiş. Neden korkar ki senden? Neden iftira atar sana? Sen pırıl pırıl bir ışıksın, ama karanlık sanıyor seni. Mutluluğun kutsal meleğisin, ama eşiğinde ağıt tutuyor. Matem elçisi değilsin; sen solgun yüreklerin dermanısın. Umutsuzların yüzüne umut kapısını açarsın. Hayat kervanında yorgun düşenleri konuk eder, yol yorgunluğundan kurtarırsın. Sözün kısası övgüye layıksın, ebedî hayatsın sen...”