Doğruluğun sınırları dışında olan iki tutku vardır ; öfke ve kin. Bu tutkular sadece işlerine akıllarıyla bağlanmayan insanların işine yarar . Doğru ve temiz işler hep ölçülü ve ağır başlıdır . Ölçü olmayan yerde kavga , gürültü ve adaletsizlik vardır .
Eğer insanlar zihinlerinde hep geçmiş acıları canlandırmasalar , geçmişin hesabına dalarak sürekli sıkıntılarını tazelemeseler, kuşkusuz şimdiki gibi acı duymazlardı.
...Hayat budur işte. Hep birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri , zamanı geldiğinde gitmek zorundadır.