#Hzsynp#
@Hzsynp
Saudade
Kokusuna hasret...
Şanlıurfa
Şanlıurfa
53 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Bir kadının psikolojik ve iniş çıkışlarını, duygusal patlamalarını ve ani güven duygularını bu kitapta anlatmaya çalışmış Zweig. Orta yaşlı bir kadının hayatında beklenmedik şekilde gelişen ve hayatını değiştiren 24 saati anlatıyor. Kadının iç dünyasına iniyorsunuz kendinizi bu kitaba bırakırken. Başarılı bir kitaptı. Okumanızı tavsiye ederim.
Bir portre nelere yol açabilir?
Ama bu sıradan bir portre değil, Dorian Gray' in portresi. Dorian' in yerine yaşlanan, çirkinleşen; onun yerine karakterini yansıtan bir portre.
Birbiriyle bağlantılı olayalar bütünü, hayat ve insanlar hakkında farklı bakış açıları sizi alıyor götürüyor.
Stefan Zwig' den nefes kesen bir macera!
'Acımak' adlı roma; daha küçük yaşta kendi ekmeğini kendi çıkaran, 30' şu yaşlara basmak üzere olan bir adamım, kasabanın en zengin adamınım kötürüm kızı ile olan macerasını anlatıyor.
Kekesfakva' bin kızı Edith ile tuhaf bir şekilde başlayan bu arkadaşlığı, karakterimiz Hofmiller' ı tahmin edemeyeceği yerlere sürüklüyor.
Romanım eksik - aslında fazla - yönü şu ki; yazar, düşüncelerini anlatırken olayın içinde vermek -ara sıra yaptığı gibi- yerine anlatmakta olduğu olayı bölerek anlatıyor ve bu anlatışlar insanı bazen sıkabiliyor.
Bu maceralı romanda diğer bir eksik ise şu; kitabın sonu diğer yerlerine göre daha acele, geçiştirerek yazılmış gibi geldi bana. Sonu çok kısa sürdü ve kitabın orta kısmında anlatılan ayrıntılara, kahramanımız olan Hofmiller' ın bitmek tükenmek bilmeyen sonuç ve cevap arayışından hareketle, kitabın sonu beni hayal kırıklığına uğrattı doğrusu.
Kitabın kusırlarından da bahsettiğimiz göre artık "kitabın ismi" meselesine gelebiliriz. Başlıktaki "Acımak" aslında merhamet anlamına gelmekte. Hofmiller'ın Edith ile olan dostluğunun sonucu olarak, Hofmiller hemen hemen her gün Kekesfalva Şatasu' na gelir ve Edith ile sohbet ederdi. Ancak Hofmiller hiç bir zaman kötürüm olan Edith' e 'merhamet' ten başka bir duygu beslememiş. Kitap da aslında bir nevi Hofmiller'ın Edith' e beslediği "merhamet" duygusu ile ilgili.
Severek okudum ve kitapta "tamamen tesadüf" diyebileceğim bir olay gerçekleşmedi. Tüm olaylar yazarın üstün kurgu ve planlamaları ile gerçekleşiyor.
Okumanızı tavsiye ederim.
;)))
Zeze'nin yüzme aşkı... Herkese kalbini kolayca veren bir yürek.... Dolores... Zeze'nin üvey ablası... Kız arkadaşı...
Hepsi Zeze için ayrı bir tutku, ayrı bir çile. Kendini bambaşka bir dünyada buluyor yine. Özellikle yüzme tutkusu kitabın sonunu belirliyor. Aslında kitabın sonunda biraz hayal kırıklığına uğradım. Daha değişik bir son beklerdim. Gerçi yazarın bunu yazarken kendi hayat hikayesinden esinlenmiş olduğu için Delifişek'in sonu pek farklı bitemezdi. Aklıma takılan bir konu da kitabın başlığıydı. Kitapta Delifişek kelimesine veya ona ait bir benzetmeye rastlayamdım. Ama yine de beğendim. Şeker Portakalı'nı ve Güneşi Uyandıralım'ı okuduysanız mutlaka okuyun derim.
Delifişek, 3 kitaplık Şeker Portakalı serisinin 3. Ve en ince kitabıydı.
Bir sonraki incelemede görüşmek üzere!
Zeze.... Zengin bir aileye evlatlık veriliyor. Ergenliğin getirdiği bozuk davranışlar, farklı bir ortam ve yoğun duygular, sizi bambaşka bambaşka bir dünyaya itiyor... Sadece okyanlar anlabiliyor yine Zeze'nin duygularını...
3 kitaptan oluşan Şeker Portakalı serisinin 2. ve en kalın kitabıydı. Mutlaka okuyun...
