''Fakir köylülerin çoğunun durumu, sefilliğin çok ötesindeydi. "Liderler ve idareciler, ayaklanmanın bastırıldığı bölgelerde oturanları cezalandırma vahşetinde birbirleriyle yarıştılar. Kurbanlar için en kolay kurtuluş yolu kendi başlarını bir baltayla kesmekti. Birçok erkek ve kadın kendi dillerini ve parmaklarını kendileri kopardılar. Büyük meydanlarda idamlar yapıldı, kadın ve çocuklar bu korkunç manzaraya tanıklık etmeye zorlandılar. Bazı prensler isyana kalkışan halkı gruplar halinde diz çöktürerek top mermileriyle öldürmüştür. Bazıları ise bu isyancıları kalelerinin altlarındaki mahzenlere atmışlar ve orada, ölen insanların cesetleri arasında boğularak ölmeye terkedilmişlerdir. 'Tarihçiler bu şekilde öldürülen zavallı fakir köylülerin sayısının yaklaşık 100.000 olduğunu tahmin etmektedirler. Muzaffer toprak sahipleri köylülerin kafalarıyla top oynayarak eğlenmişlerdir"
(Funck- Brentano).