İki sevdam var Biri SIR

İki sevdam var Biri SIR
@ILHAN26
Yaram Yarimdir Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse; Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan, Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Teknisyen
Endüstri meslek lisesi
Eskişehir
14 Nisan 1981
478 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Guy Finley
Bir yerden ayrılmaktan korkma, oraya bağlı olmaktan kork, alışkanlıklarından kork. Hep aynı kalmaktan kork...
Hayata Dair
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Niyâzî Mısrî
Hakk ilmine bu alem bir nüsha imiş ancak, Ol nüshada bu Adem bir nokta imiş ancak.
Din İslam
Halil Cibran
Pek çok kez parmağımla kendi yaramı deştim, size daha fazla inanmak ve sizi daha fazla tanımak için.
Edebiyat & Roman
Leo tzu
Sabrın bükemediği demir, Aklın geçemediği nehir, İradənin yıkamadığı kale yoktur. Bu söz, insanın gerçek gücünün acelede ya da zorlamada değil; sabır, akıl ve iradenin birlikte hareket etmesinde saklı olduğunu anlatır. Demir sabırla eğilir, nehir akılla aşılır, en sağlam kaleler ise ancak iradeyle yıkılır. Zamanı doğru kullanan, aklını rehber edinen ve vazgeçmeyen için hiçbir engel kalıcı değildir.
Söz
Talan Ayşe Kanca
Faili mechul ihtiraslar bıraktım kapına, Ekmek gibi lüzumlu, tuz kadar zaruri idi varlığın, Yine de vazgeçmek bir iklimdi arzu edene, Arzunun rengi koynunda kırmızıydı, Kalbinde acı kahve, Gözlerinde puslu bir sabahtı! İstim üzerinde oturan biliyordu acı neydi, Acıtmak nasıldı, İkisi arasında nasıl gidilip gelinirdi... Bilirdi de, vazgeçemezdi elini tuttuğundan... Sevgilinin, Sevdiceğinin, Yavuklunun... Bir mendil verilirdi o köşe başında, Mendil arzunun yazısıydı, Ağarırken gün, Okunurdu o sofanın başında.... Okundu, Taş yastıklara baş koyuldu. Nasibi olmayanın istikbali güverte de o balıkçıldı, Yemini yutup döne döne vurdu iskeleye... Bir çığlık aksetti, Bütün bir liman ağladı kaderine! Ey mabudu kendi olan sevgili, Yıldızın gecesi olmuş da kim görmüş güne doğduğunu!
Hayata Dair