İBRAHİM AVCI
@Ibrahimavc
İstinye University - Curator
İstanbul Arel University - Master
Enstitü Sekreteri
Mba Master
İstanblue
Yalova, 28 Şubat 1993
27 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sebat ve İrade1000Kitap Gerçek Okurlar
Köprü'ye gelmişlerdi. Koşar gibi yürüyen bir kalabalık vardı ve her taraftan uğultu halinde sesler geliyordu. Haliç tarafındaki kaldırıma geçtiler. Arada sırada sarı sulara, irili ufaklı kayık ve mavnalara bakıyorlardı. Dubalardan birinin bir köşesine on yaşlarında kadar bir çocuk oturmuş, yanına koyduğu teneke kutunun içinden aldığı solucanları oltaya takıyor, biraz öteye fırlatıyor, sonra muntazam darbelerle çekiyordu. Bir müddet onu seyrettiler. Çıplak ve kirli ayaklarını dubadan aşağı sallayan ve gözlerini oltasının ipinden ayırmayan çocuğun sebat ve iradesi, Ömer'i düşündürdü. Kendisini hiçbir işe bu kadar dikkatle ve bu kadar kendini vererek sarılamayacağını zannediyordu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fısıltı1000Kitap Gerçek Okurlar
Ama daha kaslarını harekete geçiremeden ensesindeki tüyleri diken diken edecek bir ses duydu. Bu kulağına çok yakın bir yerden gelen bir fısıltıydı. Islığa benzer bir fısıltı. Öfke dolu bir kedinin tıslamasını andırır bir fısıltı.
"Şeytanı Uyandırma"
Acının Ardında Kalanlar1000Kitap Gerçek Okurlar
Yıllarca acılı insanlarla konuşmuştu. On yıllarca. Anne babalar, eşler, sevgililer, çocuklar. Dehşet içindeki yüzler. Korkunç haberi kabul etmeye yanaşmayanlar. Umutsuzluk dolu sorular. Çığlıklar. İnlemeler. Sızlanmalar. Öfke. Suçlama. Nefret dolu tehditler. Duvarlara atılan yumruklar. Hüzünlü, dalgın, boş bakışlar. Çocuklar gibi ağlayan yaşlılar. Ve hepsinden de kötüsü hiç tepki verilmeyen anlar. Donuk bakışlar, ölü gözler. Anlayamadan, söyleyecek, hissedecek bir şey bulamadan öylece durup kalanlar. Sonra yakılan bir sigara
Çığlığın Yankısı1000Kitap
Salondaki gürültü artık doruk noktasındaydı, ama hiçbiri, hiç kimse bu şamatanın en keskin, en canhıraş gürültüsünü bastıramıyordu: Bu, kodeste ölmek istemediğini haykıran Philippe Sobieski'nin sesiydi.
Polislik Zanaâti1000Kitap
Gün içinde havuzdan plaja, plajdan bara gidiyor, ama ne yaparsa yapsın, aynı görüntüler, aynı saplantılı düşünceler aklına geliyordu: Sob'un kurbanlarının sessiz çığlıkları, Akhtar'ın iğrençlikleri, Sophie'nin sapkınca oyunları, Helene'in morg geceleri, suyun dibindeki Marco'nun balıklarca didiklenmiş gri vücudu... Söylenenin tam tersine, polisler asla unutmazdı, hatta hatıraları onların çalışmalarının ana malzemesi olurdu; bir polis her zaman zihninde geçmiş ile bugün arasında bir sentez oluşturur, sürekli olarak yeni bir vakanın verilerini geçmiş vakaların verileriyle karşılaştırırdı...