Gözlerimi açtım. Bahar gelmis.
Bahar!
İnanılmaz ama olmuş işte. Ağaçları tutmuş, karşı dağları. En son denize değmiş ucu. Yosunların keyfi gelmeye başlamış. Su böcekleri, karides kımıltıları ve mü-rekkepbalığının evlilik telaşı var ortalıkta. Bunları göremez insan ama kokusunu duyar. Bahar, dediğimiz hayatın göğüslerinden ve kalçalarından taşıyor en çok.
Sanırım bu dünyada, acıdan başka insanların birbirini anlamasını sağlayacak bir şey de yok, çünkü acının iletişim yolu insanların yüreğinin derinliklerinden geçer.