Otomatik bir sarhoşluk vardı bu oğlanın yakışıklılığında
Kızda herkesten daha güzeldi sabahları makyajsız uyandiginda
Kızın şiirinde ölümüne bir fiyaka vardı
Oğlanın kelimelere aşkı kendini anlatacak kadardı
Kız da içtimi anladı sarhoşlugu geçince
Neden hep koca bir aptal yatardı
Her güzel vücudun içinde .
“Kurt yavrusu müthiş bir aşamaya yükselmişti. Soyunun tüm savaşçı kanı uyanmış, dalgalar halinde içinden kabarıp taşıyordu. Henüz bilincinde değildi ama yaşamak, işte böyle bir şeydi. Dünyasına anlam veren şeyi gerçekleştiriyor, ne için yaratıldıysa, onu yapıyordu: et yemek ve o eti öldürmek için savaşmak. Varoluşuna en mükemmel anlamını ancak bu şekilde verebilirdi çünkü hayat, ne yapmak için donanımlıysa, en çok onu yaparken zirvesine ulaşır.”
Yöneticiler ne olursa olsun, iyi ya da kötü, kahraman ya da zalim her zaman halklarının bir yansımasıdır. Bunlar halkın ruhunun bir kopyası, kitlelerin üretimidir. Halk nasılsa onlar da öyledir. Bu nedenle uzun zaman önce her ulusun hak ettiği hükumete ve yöneticilere sahip olduğu söylenmiştir.
Ama o anda, yani küpün bütün parçaları yerli yerine oturunca, bu karmaşık şekli yeniden düzenli bir hale getirince bir an için zihnimin boşaldığını hissettim. Günlük kaygılarımın yerini sonsuz bir potansiyel duygusu aldı.