Utku D.
@Ifceline
Acaba bir ruhum var mı? Rosario’yu, Rosario’cuğu dizlerimde kucaklamış tutarken o ağlar, ben ağlarken bu ruhun hafiften kımıldadığını ilk defa hissettim. O gözyaşları benim vücudumdan taşınıyordu; ruhumdan fışkırıyordu. Ruh yalnız gözyaşı halinde tecelli eden bir pınardır. İnsan gerçekten ağlamadığı sürece bir ruha sahip mi, değil mi bilemez.
Sayfa 102 - Augusto
Reklam
Puan vermedi·176 syf.·
14 günde okudu
·2024 12. kitabı
FeminizmAlıntı
Feminister, "kadının toplumda yeri yok" diyorlar. Bense gerçek bir sosyalizmin bu duruma çare bulacağına inandığım için "bu bir kadın sorunu değil , bir sınıf sorunu" diyorum. “Yüksek sınıftan, eğitim görmüş kadınların toplumda pekalâ yeri var. Doğru dürüst bir sosyal düzende, sınıflar arasında eşitlik kurulunca, bütün kadınlar haklarına kavuşacak" diyorum. Onlar, "kadınlar, erkeklerin egemenliği altında yaşamaya mahkûm" diyorlar. Bense, "ancak yoksul sınıfın kadınları, işçi kadınlar, köylü kadınlar, eğitim görmemiş kasabalı kadınlar erkeğin egemenliğine boyun eğmek zorunda" diyorum. "Eğer ekonomik bağımsızlığı olan ya da çalışıp geçim parasını kazanabilecek durumda bir kadın, erkeklere boyun eğiyorsa, bu onun kendi kabahatidir" diyorum. Onlar, "ama aileler ve toplum düzeni, varlıklı ve eğitim görmüş kadınları da erkeklerin egemenliğini kabul etmeye zorluyor; kadınlar daha küçükken şartlandırılıyor" diyorlar. Bense, tam ters yönde, erkeklere de hiç kimselere de boyun eğmeyen bağımsız bir kadın olmaya şartlandırıldığım için, "şartlanmasınlar efendim! Eğitim
görmüşler, akıllarını kullanıp şartlanmasınlar" diyorum. Onlar "kadınlar eziliyor" diyorlar. Ben, "böyle adaletsiz bir toplumda, böyle bozuk bir düzende kadınlar da ezilir, erkekler de”
diyorum. Hatta, erkeklere bir sorumluluk duygusu verildiği "sen ailenin babasısın, çoluğunu çocuğunu sen geçindireceksin” denildiği için, erkeklerin kadınlardan belki daha da çok ezildiğini söyleyince, feminist arkadaşlarım üstüme yürüyorlar, beni neredeyse dövecek hale geliyorlar.
