İlaydailyy
@Ilayyslayy
2008
6 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta
yiyen, kemiren yaralar
bir tek gün dışarıda yaşamış olan
bir kimse, hiç zahmetsiz yüz sene hapiste kalabilir
Benden daha mutsuz olanlar da vardı. Zaten
annem de böyle düşünürdü; sık sık, insanın sonunda her
şeye alışacağını tekrarlardı.Ne kadar büyürsek büyüyelim çocuğuz.
“Sizin kadar katı ruhlu adam görmedim, karşıma
çıkan caniler bu ıstırap sembolü karşısında hep ağlamışlardır,”
dedi. Cani oldukları içindir, diyecektim. Ne
var ki, ben de onlar gibiydim.
Sonra ölünce dünyada hiçbir iz bırakmamış
olurum. Sanki hiç var olmamışım gibi…
