Ah Henriette seneler önce okuduğum bu romandan arda kalan , içimde kalan sana dair bu kekrek hüzün.Vadideki zambağı iki kelime ile özetle deseler,henriettenin hüznü derdim herhalde
Edebi değeri üzerinde durmak istemiyorum.Ama sembolik olarak muhafazakar camia içinde köşe başı olan kitaplardan biri.İnsanın ruhunda hidrojen bombası tesiri yapabiliyor.Romanı görenin aklına Türkan Şoray gelmemesi mümkün mü?Son devirde popüler olan dizi versiyonuna aldanıp romanı okumamazlık yapmayın derim