"Köse Emmi, kusura kalma. Atalar der ki karşındaki babansa da şüphe edeceksin."
"Oğlum Köroğlu, insanlardan ne kadar şüphe edersen onlara o kadar güveneceksin ki iş göresin. Yoksa insanlardan hep şüphe edersen, bu dünyada yaşayamazsın. Bu sözlerim de kulağına küpe olsun.
Rakibinin senden korktuğu an, korkunun dizginlerini bırakacağın andır, bırak korku rakibinin içinde işlesin. Bırak korku dehşet haline gelsin. Dehşete düşen adam kendi kendisiyle dövüşür.
Meryem de ağacın altındaki şeyi bir anlığına görebildi: yere devrilmiş, yüksek sırtlı iskemle. Yüksekteki dalların birinden sarkan ip. Ucunda sallanan Nana.(Annesi)