''Tamamlanmamış bir dini hayvanım, bütün dertleri iki misli fazla çekiyorum.'' - insanın kendini teselli etmek için tekrarladığı, düşüş'ün baş sözü. Ancak düşüş'ü başaramadığından, gülünç olma pahasına, aydınlatıcı tavsiyesini izlemeye kararlı bir biçimde ahlaka başvurur. ''Artık hüzünlü olmamaya karar ver.'' cevabını alır ve iyi'yle ümit'in evrenine girmeye çabalar... Ama çabaları etkisizdir ve tabiata aykırıdır. Hüzün mahvoluşumuzun köküne kadar dayanır...Hüzün ilk günahın şiiridir...''
''Vaktiyle bu dünyanın şeytanın bir esnemesinden çıkmış olduğu kabul edilmişti; bugünse duyuların hatası, zihnin önyargısı, duygunun zaafıdır sadece.''
''Kendine tapmayan kişi daha doğmamıştır. yaşayan her şey kendisini çok sever; hayatın derinlikleriyle yüzeyini kasıp kavuran dehşet başka türlü nereden gelirdi ki? Herkese göre evrendeki tek sabit nokta kendisidir. Eğer bir insan fikri için ölürse, bunun nedeni fikrin onun fikri olmasından, onun hayatı olmasındandır.''