Zaman hain bir avcıydı. İnsanların aciz anlarını bekliyor ve onlar farkındalıklarını uyutunca en sevdiklerini ellerinden alıyordu. Farkında olmak gerekiyordu,kâinatta insan için parıldayan her ruhun, insan için solunan her nefesin farkında olmak gerekiyordu. Geç kalmamak düşüyordu insanın payına ya da erken varmamak.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. Bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil... Bana hakikaten yaşamak imkanını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim. Böyle birkaç ay, birkaç ömür kıymetinde değil midir?..