Book Heaven
@Irem_____
353 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi·328 syf.·
2026 3. kitabı
2009 Pulitzer Ödülü kazananı Elizabeth Strout, gerçekten inanılmaz ve unutulmaz bir karakter yaratmış: Olive Kitteridge…Birbirinden bağımsız onüç öyküden oluşan kitapta Olive bazen başrolde bazen yan rollerde ama mutlaka var ve romanın kalbi Olive. Sert,dobra,çoğu zaman kırıcı, duygularını ifade edemeyen ama derinlerde kırılgan,hassas bir kadın. Küçük bir kasabada matematik öğretmeni olarak çalışmış Olive tüm hikayelerde kasabalıların hayatlarına dokunuyor. Evlilik,boşanma,aile içi çatışmalar,yaşlılık,yalnızlık gibi konular sade ama güçlü bir dille anlatılmış. Bu kitabı çok severek okudum ve Olive gibi unutulmaz bir karakterle tanışmanızı isterim..
Alıntılar
“O sakin ve sıradan anların hayatlarının en mutlu anları olduğunu içten içe biliyorlar mıydı? Muhtemelen hayır. Hayatlarının en mutlu anlarını yaşayanlar genelde o anları yaşarken değil, yıllar sonra geriye dönüp baktıklarında anlardı bunu.”
“...zaman gökyüzü misali geniş ve yuvarlaktı, onu anlamlandırmaya çalışmak müziği, Tanrı'yı veya okyanusun neden derin olduğunu anlamaya çalışmak kadar beyhude bir işti. Angie diğer insanlar gibi her şeyi anlamlandırmaya çabalamaktan uzun zaman önce vazgeçmişti...”
“İnsanın bir ruh durumu, bir de kişiliği vardır. Kişilik değişmezken ruh durumu değişip durur.”
“Olive gözlerini kapattı, yorgun ruhunun, yorgun bedeninin kıyılarına şükür dalgaları vuruyordu-şükür ve pişmanlık. Güneşli odayı, güneşle aydınlanan duvarı dışarıdaki Defne Fundalığını zihninde görebiliyordu. Hayat onu hala şaşırtabiliyordu.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Puan vermedi·344 syf.·
2026 2. kitabı
Yağmurlu soğuk bir kış gününde, Mücella ile oturup karşılıklı birer Türk kahvesi içtik sanki. 1920'ler 1970'ler Türkiye panoraması eşliğinde Mücella hayatını anlattı bana. Hayalleri, ümitleri, kaygıları ile içimizden biri. Bu kitabın bunca sevilme nedeni bu olsa gerek. Geleneksel toplumda kadına yüklenen devamlı hizmet, suskunluk, kalabalıktaki yalnızlık, sabır,fekadarlik, kendinden vazgeçme hepsi Mücella'da mevcut. Çocukluk, gençlik, yetişkinlik, yaşlılık..bir ömür kaç saate sığıyor okurken..kimi yazarlar ünlü önemli kişiler, görkemli yaşamları konu alırken, Nazan Bekiroğlu ne güzel anlatmış Mücella 'yı...Bol, keyifli okumalar herkese...
10/10
2026 1. kitabı
Şebnem İşigüzel’in 2024’te yayınlanan ödüllü, geniş hacimli romanı. Yüz yıllık bir süreyi kapsadığı için yüzyılın romanı olarak da anılıyor. Bir kaç kuşağın ve Türkiye tarihinin büyük dönüşümlerinin izini süren, tarih, hafıza ve kimlik üzerine kurulu bir romandir. Kitabın tamamı modernitenin bir eleştirisi gibidir. Zaten edebiyat,sanat gibi düşünsel alanlar olmasa postmodern dönüşüm toplumumuzda hiç sezilemezdi diye düşünüyorum.
Osmanlının son döneminde çaresiz kadınların sığındığı Hatuniye Tekkesi halk dilinde ve kitapta geçen adıyla Karılar Tekkesi 1925 Tekkelerin kapatılması kanunuyla kapatılır. Bir nevi kadın sığınma evi olan bu tekke kapatılınca roman baş karakterinin dedesi olan 5 yaşındaki çocuk da kadınlarla beraber ne yapacağını bilemez halde kalır. Kadınlar Atatürk’e ulaşmaya çalışıp buranın dini bir merkez olmayıp bir kadın sığınma evi olduğunu anlatmak isterler. Kitabın adı boşuna Memoria değil. Tekke kadınları bir anda hafıza dışına itiliyor, kenarda kalıyor. Bu kadınlar inançla, ritüelle, sözlü kültürle yaşayan, yazılı tarihte yeri olmayan, eğitimsiz diye yok sayılan, ama kuşaklar boyunca bilgi taşıyan kadınlar. Bu kadınlar toplumun sesi olmayan belleği.
Memoria sadece kadınların dışlanmasını değil, aynı zamanda etnik ve dini azınlıkların, özellikle Rumlar ve Dersim halkının yaşadıkları mağduriyetleri de işliyor.6-7 Eylül olayları dile getirilmiş. Özetle: Memoria, toplumsal cinsiyet, etnik kimlik ve dini kimlik ekseninde Cumhuriyet’in modernleşme politikalarının kapsamını ve sınırlarını ele alıyor. Kadınların, azınlıkların ve özellikle Dersim halkının görünmeyen hikâyelerini ortaya koyuyor. Son olarak bu roman bir hesaplaşma değil, hatırlatma romanıdır.
