Nazlı Ekinci

Gençler artık hiçbir şey öğrenmek istemiyorlar, bilim geriliyor, tüm dünya tepetaklak olmuş, körler körleri yönetiyor ve onları uçuruma sürüklüyorlar, kuşlar daha uçmayı öğrenmeden yuvadan ayrılıyor, eşekler çalıyor, öküzler oynuyor. Maria artık düşünsel yaşamı sevmiyor, Marta artık etkin yaşamdan hoşlanmıyor, Lea kısır, Raşel tensel açıdan bakıyor her şeye, Cato genelevlere dadanmış. Her şey çığırından çıkmış.
Sayfa 39 - Can Yayınları
Reklam
Ölümü yalnızca başkalarının başına gelen bir felaket olarak algılamışlardı; başkalarının ana babalarının, başkalarının kardeşleriyle eşlerinin, ama kendilerinin değil.
Oysa Florentino Ariza, bir iki uzun ve acılı serüvenin ardından, Fermina Daza onu ansızın bıraktıktan sonra bir an bile onu düşünmekten geri kalmamıştı. Aradan tam elli bir yıl, dokuz ay, dört gün geçmişti. Unutmamak için bir hücrenin duvarına her gün çizgi çekmek zorunda kalmıştı. Çünkü tek bir yıl bile geçmemişti ki onu anımsatan bir şey olmasın...
"Bir kadın kitaplar uğruna yanabiliyorsa, kitapların içinde bir şeyler olmalı."
"İnsanı insan yapan, yüzüne güzellik katan ve onu sevindiren tek şey kalbinin temizliğidir. Yoksa hepimiz aynıyız, etten ve kemikten oluşmuş bedenleriz."
Reklam