satırarası
@Isabella03
Okudukça kendini arayan biri
Duygu • Psikoloji • İnsan
Altı çizilen cümleler, içten incelemeler
Kitaplar bazen iyileştirir
Şu anda okuduğu kitap
Kalbimde İz Bırakacak Bir Kitap Arıyorum”
Beni Okurken Değil, Bitince Değiştirecek Bir Kitap Önerir misiniz?”
“Güzel Değil, Sarsıcı Olsun: Kalbimde İz Bırakacak Bir Kitap Arıyorum”
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde sadece kapağını kapatmazsın; içindeki bir kapı da kapanır.
Gurur ve Önyargı’da bir bakışın insanın kaderini nasıl değiştirebildiğini okursun.
Olasılıksız’ta bir sayının bile hayatı baştan yazabileceğini fark edersin.
Gör Beni’de görünmenin ne kadar hayati olduğunu,
Aeden’de güçlü görünmenin aslında ne kadar yorucu olabileceğini anlarsın.
İnsan Ne ile Yaşar? ise sana en sade cümleyle en derin soruyu sorar: İnsan gerçekten neyle ayakta kalır?
Alışkanlıkların gücü tamamen kendimi sorgulamama neden olan bir kitaptı
Bu kitaplardan sonra sıradan hikâyeler yetmez. Çünkü artık sadece olay değil, ruh ararsın. Kalbine dokunan, bakışını değiştiren, dünyayı biraz başka renkte gösteren kitaplar istersin.Azra Kohen okurken hissettiğin o “gerçekle yüzleşme” duygusu gibi… Hem sarsan hem iyileştiren, hem uzaklara götüren hem de insanın içine döndüren.
Eğer bu satırları okuyan biri bana kitap önerecekse, şunu bilsin isterim:
Bana zaman geçirten değil, beni dönüştüren bir kitap öner.
Bitince “güzeldi” demeyeyim; biraz susayım, biraz düşüneyim, biraz değişeyim. Çünkü bazı kitaplar okunmaz… İnsan onlarla başka biri olarak kapanır.
1984
1984’te iktidar, gerçeği yeniden yazar, tarihi siler, dili daraltır. Bu da bir tür üretim yıkımıdır: İnsanların düşünme kapasitesi, kelimelerle birlikte daraltılır. Savaş ortamı, bu yıkımı meşrulaştıran sürekli bir kriz hâlidir. İnsanlar hayatta kalmaya odaklandıkça, ürettiklerini, sorguladıklarını, hatırladıklarını kaybederler.
Bu yüzden Orwell’in cümlesi şunu ima eder: Savaş, sadece bedenleri değil; aklı, hafızayı ve uygarlığın sürekliliğini de hedef alır. İnsanların yaptığı şeyler —kitaplar, fikirler, sanat, bilim— yok edildiğinde, geriye sadece yaşayan ama geçmişi ve geleceği elinden alınmış bir toplum kalır. Tehlike budur: İnsan kalabalığı olur, insanlık olmaz.