Ayşegül Yeni
@Isegul
Şu anda okuduğu kitaplar
youtube.com/watch?v=B1yn3rP...
adeta uyuşmuş beynin hırsından ama yok inan mutluluğu satın alan.
daima neden meşgulsün, hep yaman çelişkiler içinde kafan.
bu nedenle zaman kaybettin durmadan
ve içinde unuttuğun biri vardı çocuk kalan.
o tükendikçe kaybolup kalırsın ya darmadağın.
anlarsın nedir lazım olan;
nedir mühim olan.
kainatın tüm dertleri üzerimde yığılsa da üzülmem asla.
değirmenlerin ardında uzak nehirlere düştüm çıkasım yok hala.
güneyin yağmuruyla doldum bunca yıl,
birikmiş sorunlarım dökülmüş satır satır,
kırılgan ucundayım sanki tüm zamanların.
ve anladım nedir lazım olan;
nedir mühim olan.
ne plan kalır ne macera dünyan kararınca,
ama sen yine git ne kaçırdıysan ona ağla!
seni yenemediysem de razıyım azınlığa,
düşlerimle firar ettim en azından.
dünüm yarınım uzak, yegane varlığım bugün olmuş e ne yapayım daha,
düşünmem zaten cehalet yasak değil benim hala durduğum hata.
bilirim varlığın ölmekten korkuyor, alın yazın mest olmuş uzaktan gülümsüyor.
hadi sor toprağa bak neler neler diyor.
anlatsın nedir lazım olan;
nedir mühim olan.
youtube.com/watch?v=-fNc9zy...
Yalnız ve kapkaranlık gölgem
Bilmem ne kadar sürer ki ölmem
Bir saniyenin onda biri mi
Dünya cesaretin bu kadar mı
Söyle ölsem biri ağlar mı
Sindir beni de al toprağına
Dünya
XI. yüzyılda ilkel bir biçimde görülmeye başlayan tiyatro, yalnız İngiltere’de değil, tüm Avrupa’da Katolik Kilisesi’nin törenlerinden doğdu... profesyonel oyunculukla ilgisi bulunmayan kişiler tarafından sokaklarda temsil edilirdi. Sahne sokaktan sokağa çekilen, tekerlekli ahşap bir yapı ya da büyük bir arabaydı. Bu araba iki katlıydı. Perdeli alt katta oyuncular giyinirler ve rol sıralarını beklerlerdi. Üst kat da sahne olarak kullanılırdı. Bir sahne oynandıktan sonra, araba başka bir sokağa çekilirdi. On ikiye yakın durak yeri vardı ve araba her durakta durup aynı sahneyi oynar, sonra ikinci araba gene ilk durağa gelip başka bir sahneyi oynardı. Oyunda ne kadar sahne varsa, o kadar da araba hazırlanırdı doğal olarak.
