Okumaktan başka ne yapabileceğim birşey, ne de gidebileceğim bir yer vardı.
Altını çizemiyorum satırların diğerleri alınır diye.
O yüzden buraya yazıyorum.
DM den uzak durun. Ne yazacaksanız buraya yazın hep birlikte gülelim.
Zaten, Adnan ne vakit romanını yazmaya otursa mutlaka bir aksilik olacaktı: Ya Aksaray' ın bütün kedileri damda bir kadın meselesi çıkaracaklardı; ya komşunun kundaktaki çocuğu bir sistem dahilinde ağlayacaktı...
Gökler düştü ve yeryüzü kendi üzerine çöktü. Dünya tersine döndü. Britanya kendi kanını döküyordu, Britanya kendi etini oyuyordu ve bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olamazdı.
Köprü yıkıldığında Londra uyuyordu. Londra hareketsiz ve habersizdi; Wordsworth' un yazdığı gibi, " dumansız havada ışıl ışıl parlıyordu; sabahın güzelliğini bir giysi gibi üzerinde taşıyordu; sessiz ve çıplaktı."