Okumaktan başka ne yapabileceğim birşey, ne de gidebileceğim bir yer vardı.
Altını çizemiyorum satırların diğerleri alınır diye.
O yüzden buraya yazıyorum.
DM den uzak durun. Ne yazacaksanız buraya yazın hep birlikte gülelim.
Bir sevda ihlali var, dedi Meczup;
Kırılan kalbin gönlüne batan parçaları.
Elimi tuttuğunda, içimden havalanan
Kuşların darmadağın yuvası.
Lakayıt ağızlarda örselenmeseydi aşk,
Hiçliğimin onda var olduğunu anlardı belki.
Karşılıksız sevdanın içimde yanan korunu.
Sanki, dedi Meczup;
Hakkım varmış gibi,
Hayaliyle sabahladığım yılların hesabını sormak gibi asice bir isyan içindeyim.
Ve bir kez olsun, dedi Meczup;
Senin için çarpmamış bir kalbin tutsağı olmak,
Ve bu esaretin zindanında çürümek
Ya da asılı kalmak bir ipin ucunda…
Nedir ki?
Yanmak, dedi Meczup;
Böylesi yanıp kora dönmek
Herkese nasip olmaz ki…
Zaten, Adnan ne vakit romanını yazmaya otursa mutlaka bir aksilik olacaktı: Ya Aksaray' ın bütün kedileri damda bir kadın meselesi çıkaracaklardı; ya komşunun kundaktaki çocuğu bir sistem dahilinde ağlayacaktı...