Işık Parlar
@IsikParlar
226 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Bildiğiniz gibi sessizlik sansürlenemeyen bir şeydir. Sessizliğin huzur kaçırdığı durumlar vardır. Bu yüzden içini sürekli gürültüyle doldururlar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir dostla istasyona gitmenin ve trenin onu götürmesini seyretmenin nasıl bir his verdiğini bilmeyen var mıdır? Peron boyunca yürüyüp şehre dönerken, az önce gitmiş olan kişi çok daha fazla, çok daha mutlak bir şekilde yanınızdadır, trene binmeden önce ona sarıldığınız andan çok daha fazla. Belki de vedalaşırken birbirimize sarılmamızın sebebi budur - birisi gittiğinde kendimize saklamak istediğimiz şeyi kollarımıza almak.
Bilgi güçtür [yazmış Gramsci] ama bir şey daha vardır ki meseleyi karmaşıklaştırır: Belli bir anda varolan ilişkileri, verili bir sisteme aitmiş gibi bilmek yeterli değildir, ilişkileri genetik olarak da bilmek gerekir - yani oluşumlarının hikâyesini bilmek gerekir çünkü her birey, sadece mevcut ilişkilerin bir sentezi olmakla kalmaz, onların tarihidir de, yani bütün geçmişin bir özetidir.
Derinlemesine düşünürsek, "İnsan nedir?" sorusunu sorarken "İnsan ne olabilir?" sorusunu sormak istediğimizi anlarız. Bu da şu manaya gelir: İnsan kendi kaderini belirleyebilir mi, kendi kendini oluşturabilir mi, kendi hayatına şekil verebilir mi? Öyleyse şunu söyleyelim, insan bir süreçtir ve tam olarak kendi eylemlerinin sürecidir.
Gizemli olan bilerek saklanan şey değildir, daha önce de söylediğim gibi, mümkün olanın şaşırtıcı çeşitliliğidir. Bu yüzden de köylüler arasında rol kesme daha azdır: Onlar şehirli karakterler gibi rol yapmaz. Bunun sebebi daha "basit", daha dürüst ya da gailesiz olmaları değildir, bir insan hakkında bilinmeyen şeyle, genel olarak bilinen şey arasındaki boşluğun çok küçük olmasıdır - çünkü tam da bu boşluk içinde rol kesilir.