Işık Parlar
@IsikParlar
226 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayatın en bayağı örneklerini ele almak gerekirse; buzda veya yolda düşen, kaldırımın sonunda tökezleyen bir adamın sergilediği görüntüden daha eğlencelisi var mıdır? ...Gülmenin başlangıç noktası budur işte: Ben düşmüyorum, ben dümdüz yürüyorum, benim adımlarım sağlam ve kendinden emin. Ben asla kaldırımın bittiğini veya geçişi engelleyen taşı fark etmeme gibi bir aptallıkta bulunmazdım.
Gülme, insanın kendi üstünlük duygusundan ileri gelir. Bundan âlâ şeytani duygu mu olur! Kibir ve sapkınlık! Hastanelerdeki tüm delilerin hat safhada bir üstünlük duygusuna sahip oldukları herkesçe malumdur.
Benim Hıristiyan filozofun bakış açısına göre, insanın dudaklarındaki gülüş en az gözlerindeki yaşlar kadar büyük bir sefalet belirtisidir. Suretini çoğaltmak isteyen Yüce Varlık insanın ağzına bir aslanın dişlerini, gözlerine bir yılanın büyüleyici kurnazlığını yerleştirmemiştir; oysa insan gülüşüyle ısırır, gözyaşlarıyla cezbeder. Fakat unutmayın ki insan, insanın acılarını gözyaşları ile yıkar, kimi zaman kalbini bir gülüşle yumuşatır ve kendine çeker; zira ilk günahla ortaya çıkan bu iki fenomen kefaretin/kurtuluşun da araçları haline gelecektir.