Çağrı Yücel
@Iskarta
Mizantropimsi
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2019 16. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 26 Nisan 2019 19:24
Nâzım Hikmet, şehirlerin şairidir. Ovadan seslenir insanlara, büyük düzlüklerden. Ovada akan 'büyük ve bereketli bir ırmak' gibidir. Uygardır. Ahmed Arif ise dağları söylüyor. Uyrukluk tanımayan, yaşsız dağları 'âsi' dağları.
-Cemal Süreya
Çoğu mısranın kaburgamı zorladığını hissettim. Cidden de Ahmed Arif kalbinden damıtmış gibiydi sözleri. Çünkü direk kalbe akıyordu, çıktığı yere girmeye çalışır gibi. Bu eserde Hasreti, Barikatı, Aşkı ve İnsanı... bulabilirsiniz. Ne diyim 'LO' okuyun. Kitabın son sayfasını okuyup kapatınca incelememi yazmaya başladım. Başa sarmanın vaktidir. O halde kitaptaki ilk şiir ile bitirelim bu öznel ve ufak incelemeyi.
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni.
Ben garip, sen güzel, dünya mutlu...
Öyle tuhafım bu akşamüstü,
Sevgilim,
Canavar götürür gibi
İki yanım, iki süngü.
Sapkınlığın damgasını her zaman gururda bulursun.