Isla Rory
@Isla_rory
11 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Ablam, okulda çocukların yılbaşı eğlencesinde, kendi aralarında öekiliş yapıp hediyeler aldığını, ayakkabının da çekilişte bana çıktığını söyledi babama. Pek inanmış gibi görünmüyordu ama belki de ilk defa sesini çıkarmadı. Her zamanki gibi, yüzü yırtılmış, içinden süngerleri atmış, püsküllü sarı koltukta oturuyordu. Biz de karşısında ayakta dikiliyorduk. Ayakkabılar elimdeydi. Gözlerini her zamanki ifadesiyle yüzüme dikti. O bakışın nasıl bir şey olduğunuhiçbir zaman tarif edemedim. Acıma mı? İğrenme mi? Hakir görme mi? Ne? Sevgi olmadığı kesindi. Biz babamla hiç sevmedik birbirimizi.
DüşünceKültür-Sanat
Bana gelince, ben ancak, içindeki her şeyin, benimkinden derinlemesine farklı yaşamların ve benimkine zıt bir beğeninin yaratımı ve dili olduğu bir odada, bilinçli düşüncemden hiçbir şey bulamadığım, hayal gücümün kendini ben-olmayana dalmış hissederek coştuğu bir odada kendimi yaşıyor ve düşünüyor hissederim.
