Son zamanlarda okuduğum en iyi kitap. Bir çok yazara bilgi ve yeteneği ile fark atarken onlar kadar tanınmaması çok ilginç. Felsefeyle harmanlanmış bu mistik kitapda kararter ve konu bağlanmaları müthiş. Neden böyle yazarlar varken hala sinema ve tv de zengin kız fakir oğlan rezilliğini izlemek zorundayız anlamak mümkün değil. Tek takıldığım nokta İstanbul' dan sürekli Kostantiniye olarak bahsetmesidir.
Aslında bu kitapla ilgili verdiğim puan kitabın içeriği ile ilgili değil. İçeriği yıllardır dinlediğim ve bildiğim bir hikayeyi anlatmakta ve ben bu hikayeyi zaten seviyorum. Benim puanım kitaba çünkü kitap bu hikayeye çokta bişey katmadan yazılmış, yani yazarın pek bir emeği yok gibi duruyor.
Genel olarak iç momolog yöntemi kullanılarak yazılmış ara ara bilinç akışına kayan bir kitap. Bu nedenle ilk başta kim kimdir kim konuşuyor anlaşılmıyor. Bazen yazarın yorumlarına da ufak dip notlar olarak rastlıyoruz. Türk edebiyatında iç monolog yönteminin ilk denendiği eser olsa gerek ki bu kadar meşhur. Fakat bunun dışında bence hikaye, kurgu elle tutulur değil benzer karakter ve kurguyu bu kitabın öncesinde ve sonrasında bulabilirsiniz. Ben beğenmedim bu tarzı sevenler için ise tavsiye edilebilir.