“Heceleyerek bir tamam okuduğu yazı şöyleydi: Cehennem yerinde hiç ateş yoktur, herkes ateşini buradan götürür… Herkes ateşini buradan… Buradan… dedi kendi kendine.”
“İnsanlıktır bu…Kat kattır, en sağlam, en güzel mücevheri en alttadır, soydukça insanlığı, kabuğundan soydukça, bir kat, iki, üç, dört, beş kat, gittikçe aydınlanır insanlık, güzelleşir. Çirkin olan insanlığın en üst kabuğudur.”
İnsanların adaleti ne kadar zayıf, ne kadar güçsüzdü! Yalnızca apaçık ortada olan davranışlar cezalandırılıyor. Bir darbede öldüren, sizi uykuda yakalayan ve sonsuza kadar sizi uyutan ya da sizi can çekişme acılarından sakınarak habersizce vuran caniye ölüm cezası ve yüzkarası neden ? Kurbanının ruhuna zehiri damla damla akıtan ve sonunda mahvetmek amacıyla bedeni yavaş yavaş kemiren caniye mutlu bir yaşam neden, saygınlık neden sunulur? Nice ceza görmemiş katil var! Zarif, kibar kötülük için bu ne hatır sayma ne gönül alma! Ruhsal işkencelerle neden olunan insan öldürmeye bu ne aklama?
