Totoka bana bir dirsek attı. Ayıldım
"Neyin var zezé?"
"Hiç, şarkı söylüyordum"
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet"
"Öyleyse ben sağır olmalıyım'
İnsanın içinden şarkı söyleyebildiğini bilmiyormuydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğtetmeyecektim.
"kurbağalar kurtulabilecekmi?"
"Hayır onlar için umut yok. Tanrı yardımcıları olsun!"
Ne annem, ne de babam tanrının adını hiç bir zaman bu kadar sık ve böylesine senli benli bir ifadeyle anmazlardı.