Yasemin Tekeli
@JkYaseminJk
1311 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Uçurumun kenarından aşağıya bakmak ve ürkmek gibi bir histi bu kitabı okumak...
Öyle ortada kalmış öyle karmaşık bir aile ki...
Biri Osmanlı sonu gelenekçi bir büyükbaba ona aykırı bir damat, ve oldukça ahmak aktarılmış bir kız evlat ve ondan da ahmak kaleme alınan bir kız torun... Yazarın kadınlarla bir derdi var Yaban kitabında da çok kötümser bir tablo çiziyordu... Medeniyeti veya insanlığı eşit seviyelerde, kitaplarda en azından klasikleşmiş olanlarda görmek imkansız. Hepsini sinir olarak bitiriyorum. Her türlü başarısızlığın, hazımsızlığın ve kötülüğün sorumlusu kadınlar oluyor bir şekilde... Ne kadar zavallı bir yaklaşım bir çağın en kirli yüzünü bir kadın üzerinden anlatmak...Namus deyince de kadın çağlar arası gericilik, ahlaksızlık deyince de bir kadın, her yerde bir şekilde kadın kurban... Sevemiyorum ataerkil zihniyetleri...
Kitabı tarihi açıdan okumak isteyenler ve belkide yüceltenler olacaktır bu yönde değeri tartışılmaz belki ancak olay örgüsünü sevemedim...
Hakkı Celis'in de bir eğlence masasında şehadet haberinin gelmesi olayın kurgusu açısından en sinir bozucu kısımdı. Bu küçümseme değilse bile bir anlamsızlaştırma bir boşa verilmiş mücadele hissiyatı verdi...
Bilmiyorum belki de ilk eseri olduğu içindir sevemedim...
Reklam
Ruhu hep genç bir sanatçıDuygu ve Düşünce
Hangi kitabını almışsam elime içimde yeniden yeşeren bir yaşama umuduyla bırakıyorum. Sanatın bu yönünü seviyorum beni hayata bağlıyor okumak.
Livaneli öylesine içten bir yazar ki sanki yanımda oturuyor da dertleşiyoruz bir büyüğüm bazen bir yakınım gibi.
Bu kez onun hayatını onun penceresinden dinledim bazı yerlerde gözlerim doldu bazı yerlerde büyük bir gururla devam ettim. İyi ki bizden biri iyi ki Türk yazar.
Ben onun kaleminin sıcaklığını seviyorum yüreğiyle yazıyor yüreğime dokunuyor.
Dediği gibi olur da inşallah güzellik kurtarır dünyayı...
Okuyun iyi gelir :)
Küçükken çocuklara okuma alışkanlığı kazandırmak için bu tarz eserlerin kısaltmaları ve resimlileri olur kitaplıkta. İşte Siyah İnci'yle çok daha küçükken tanışmıştım ben de. Orijinali tesadüfen gördüm ve görünce de çocukluk aklımla o büyüleyici güzellikteki atın dünyasına bir kez daha bakmak istedim.
Zaten atları da çok severim.
Büyümek lanetli bir duygu, belki küçükken o at sadece güzel ve gösterişli gelirdi bana. Bir sürü güzel bilinçaltı mesajlarla çocuk kalbime tatlı tatlı dokunurdu oysa şimdi aynı at sadece insanların o kötü yüzünü bir kez daha gösteriyor. Parça parça oldum bitesiye. Hayatımın en hassas dönemleri sadece acıyı hissediyorum nedense. O canlının çektikleri ve insanların gamsızlığı...
Öz farkındalık için lütfen okuyun dünya sadece bize ait değil.
Soğuk Duş Etkisi!
Evet, böyle insanı silkeleyen, düşündüren, okurken ya şu dünyada kafamın içindeki sesleri duyan birileri varmış iyi ki ordalarmış dedirten bir üslupla yazılan okuduğum en etkileyici eserlerden biri oldu.
Çok eskiden sık tavsiyesini aldığım ama popüleritesi yüzünden uzak durduğum kitaplardandı. Ne büyük aptallık!
Değeri korunan kitaplara öncelik vermem gerekiyor bir kez daha anladım.
Kafamda kategorize edemiyorum. Konu itibariyle bir yargıcın beş gün içerisinde tüm hayat tecrübesini ve düşünce oluşumunu aktardığı anı benzeri ama anılardan da oluşmayan bir varolma mücadelesini aktardığı bir kitap. İçerik bu şekilde ama Nietzsche okusam bu kadar olurdu. Sorgulayan isyan eden terk edilen bir hayat... Tüm toplumun derin bir incelemesi. Çok çok vurucu ve bir o kadar da acı tespitler. İnsanın zavallı oluşu ve köle olmaya varan meyili... Düşünmekten ve hakete geçmektense pısırık bir sistem mağdurluğuna dönüşmüş medeniyet halinin acı iç yüzü. İnsanın kendisiyle olan iç hesaplaşması. Sanki Dostoyevski nin karamsarlığında ama Tolstoy umuduyla gene düşüncelerini temiz tutma çabasıyla yazılmış... Umut yokken bile umut var dedirten bir eser... Girdim ve çıkamadım. Düştüm onunla birlikte.
Hepimiz her gün düşüyoruz bir yerlerden eminim. Çünkü yüksekler inanılmaz yalnızlık barındırıyor. İnsanız ve çürümüş topluma mâl olan çürümüşlüğe sessizce uyum sağlıyoruz!
Ya yalnız kalıyoruz ya kendimizden vazgeçiyoruz bilmiyorum insan olmanın bence en adi tarafı sosyal olmak zorunda olmak herkesleşmek! Bundan asla çıkamıyoruz!
Düştüm... Bir süre de kalkmam daha...
Bir söz varya hani hayat siz planlar yaparken başınıza gelenlerdir diye...
Çok defa istediğimiz rotada ilerlemez işler illa bir şeyler çıkar bazen kendiniz için değil de başkaları için varolduğunuzu hissedersiniz sonra durumu farkedince o çıkmazda garip ruh hallerine girer de çıkamazsınız çırpındıkça daha da içine çekilirsiniz istemediğiniz hayatın... İşte bu kitaba tam da öyle bir zamanın içinde başladım neye ve nereye tutunmam gerektiğini gerçekten ne istediğimi bilmediğim bir evrede yani hiçbir şeyin mutlu etmediği bir zamanda gene bir kitaba tutunmayı tercih ettim...İyi ki de öyle yapmışım...
Evet kişisel gelişim ama öyle sen istersen her şeyi yaparsın dünyayı da dünyanı da yerinden oynatırsın tarzı bir kitap değil...
Önce kendinle yüzleşmeni ve gerçekçi bir şekilde olaylara el koymanı sağlayan, aslında gözünün önünde duran ama hiç farkında olmadığın o fırsatlara tutunmanın yollarını gösteren basit ve çözüm odaklı bir bakış açısı sağlıyor...
Adım adım hayatı kolay kılmanın yollarını gerçekçi şekilde sunuyor... Bana müthiş bir etkisi oldu.
Bence bir şans verilmeli. Güzel başlangıçlara...
İyi okumalar diliyorum.
Reklam