H Akman
@Jlingz14
9 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
İçimizdeki Şeytan
Şeytan aslında kimdir? Bizden önce var mıydı? Biz neden hep katliamlara, iğrenç ölümlere şahit olduk? Ya da neden hep başkasının içinde aradık bu şeytanı? İşte İkinci Dünya Savaşı'na katılana kadar sosyalist babasının sözünden çıkmayan Golding de içimizdeki şeytanın onarılabileceğini düşünmüştü ama savaştan çıkan Golding öyle travmalar atlatıyor ki bunun ağırlığını "Fable" essayindeki üç sayfacık kısa yazısından bile ne kadar karanlık olduğunu anlayabiliyoruz. Savaşta gördüğü vahşet, Amazon'un balta girmemiş ormanlı ilkel kabilelerinden, Yeni Gine'deki kelle avcılarının avlarından farkı yoktu çünkü. Gördüğü vahşet onun gibi modern ve beyaz insan ırkı tarafından gerçekleştirilmişti ve silahla öldürmekten, bomba atmaktan çok farklıydı bu. O günden sonra insandaki mükemmellik kavramı onun için ölmüştü. Ardından Coral Island'ı yazdı fakat sonrasında karısına bu kitabın asla gerçeği yansıtmadığını ve bundan daha iyisini becerebileceğini söylemişti. Sonra da asıl kitabını yazıyor zaten. Gelelim kitabımıza... Sineklerin Tanrısı'nda dikkatimi en çok çeken şey - çoğu okur gibi - hiç yetişkin olmamasıydı. "Peki bu o kadar dikkate değer bir detay mı Heja?" diye soracak olursanız da evet, bu gerçekten dikkat çekici bir detay çünkü adaya düşen ve en yaşlısı 12 yaşında olan bir grup erkek çocuğunun yaptığı korkunç şeyleri okura sunuyor William Golding. Biz şimdiye kadar nasıl yaptıysak çocukların işlediği küçük büyük her suçu görmezden gelmeyi başardık çünkü bizler için çocuklar masumiyeti temsil eden pür varlıklardı. Golding ise masumiyetten bile bir şeytanın var olabileceğini göstermeyi başardı. Sigmund Freud psikanalizinde insanın üç katmana ayrıldığını söyler ve bunları id, ego ve süperego olarak adlandırır. İd, temel içgüdülerimizi ve arzularımızı temsil eder ve anlık tatmin
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Gerçek Canavar Kimdir?Edebiyat
9/10
Toplumdan dışlanan birinin intikamı arzulaması haksız bir istek midir? Toplum normlarına uymadığı için yabancılaştırılan bir "canavar" ve onu terk eden yaratıcısının hikayesi. Peki gerçekte canavar kimdir? Yarattığı "şey" den korkup onu terk eden, yaratılmayı hiç dilememiş birini yapayalnız ve kafası karışık bırakan efendisi mi yoksa grotesk bir görüntüye sahip olan yaratık mı? Sanırım cevabı hepimiz biliyoruz. Shelley, bana o dönemde yaşamamama rağmen sırf toplumdan biri olduğum için Yaratık'ın dışlanması yüzünden kötü hissettiren türden bir yazar. Hikayede Paradise Lost gibi Yaratık'ın nerden geldiğini sorgulamasına sebep olan çok güzel eserlere değinilmiş. Ve hahah en güzel yanı ise bu kitabın rüya üzerine çıkmış, şipşak olmasa da ani bir ilhamla yazılması. Kocası Percy Bysshe Shelley, Lord Byron gibi ünlü şairlerin de olduğu küçük bir yazar toplantısında bir korku kitabı yazılması üzerine iddialaşılması üzerine yazılmış.
Frankenstein ya da Modern PrometheusMary Shelley · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202021,7bin okunma
Sessiz Amerikalı ve Daha Sessiz İngiliz
Eveeet gel gelelim Yalnız Amerikalımıza. Kitap Soğuk Savaş döneminde Fransız kolonisinde yaşayan Vietnam'da geçiyor. Peki ama başlık ne alaka? Tabi ABD her zamanki gibi Üçüncü Güç olarak her yerde (başarısız) olduğu gibi buraya da ataşelerini yolluyor. Kitap baş karakter Bay Fowler'ın Amerikalı "arkadaşı" Alden Pyle ile aşık oldukları Vietnamlı Phuong adlı kadından bahsediyor. Yazar Greene buradaki aşk üçgenini alegorik olarak ele almıştır. Yazarın bir sevdiğim özelliği de eskiden gazeteci olmasından ötürü kitaplarını sadece betimleme yaparak yazmasıdır. Bu yazım şeklini Ernst Hemingway ve Upton Sinclair'de görebilirsiniz. Fakat Greene'in bir başka sevdiğim özelliği de karakterlerini "gri bir alan" da tutması. Onun yazdığı hiçbir karakter düşman ya da melek değildir. Sadece bir karakter ötekinden daha fazla günah işlemiştir o kadar. Bu yüzden Pyle'ın mı yoksa Mösyö Fowlair'in mi daha suçlu olduğunu anlayamayız. Spoiler vermeden daha başka ne söyleyebilirim bilemiyoruummm. Ama savaş dönemi kitaplarını sevenler okumalıııı.
On Picaresque NovelDuygu ve Düşünce
Puan vermedi
Bir türlü alışamadım şu pikaresk roman türüne. Ne Crusoe'yla empati kurabildim, ne de Gulliver'i sevebildim. Çok kalpsiz ve sorumsuz geliyor bana pikaresk romanların baş karakterleri. Çoğu dönemini (yani 18. yüzyıl Avrupa'sı) eleştirmek ve satirize etmek için yazılır. Bu açıdan okunduğunda çok güçlü kitaplardır. Özellikle Swift'i "Gulliver'in Gezileri" fakat ben karakterlerle bağ kurmak isteyen saf bi okurum
Tragedy of..?
Belki de Hamlet'den de iyi olduğunu düşündüğüm türde bir trajedi. Her ne kadar dostu Sezar'ın adını alsa da aslında Brutus'un trajedilerinin etrafında oluşan bir hikaye. William Shakespeare, her ne kadar hain olsa da, Brutus'tan nefret etmemizi istememiş olacak ki ona onurlu bir ölüm bahşeder ve Roma'daki en onurlu insan olarak anılır. Shakespeare trajedilerinde Kadınlar genelde intihar gibi aciz ve basit bir yolla hayatlarına son verirken (Caius Cassius'a da manipülatif ve hain kişiliği için de aynı sonu reva görmüştür) erkekler her zaman ölümle "yüzleşme" cesareti göstererek can verir. Burda trajedi iki katmanlıdır. Evet, her ne kadar Brutus ağırlıklı bir kitap olsa Sezar da aslında kehanetini reddederek kibir davranışı göstermiş olur ve böyle katledilir. Bunu Oedipus trajedisinde de görürüz. Ve Brutus'a gelecek olursak, kendisi de manipülasyonlara kurban giderek en yakın arkadaşı Sezar'ı değil de, Sezar'ın kötü bir krala dönüşecek olması fikrini katletmek ister. Bu da onun trajik çöküşü olur.