Elif Hazal taşkıngül
@JungDaisy
23 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Bu kitabı elime aldığımda sade, sakin bir hikâye bekliyordum ama sayfalar ilerledikçe kalbime dokunan bir sıcaklık hissettim. Yazarın dili çok yalın ama bir o kadar da içten, sanki yan masada oturup kahvemi yudumlarken bana insanları ve onların hikâyelerini anlatıyormuş gibiydi. Her bölümde farklı bir karakterin arayışına tanık olmak, aslında kendi hayatımda neleri aradığımı fark etmemi sağladı. Özellikle Komachi’nin “Ne arıyorsun?” sorusu, basit gibi görünse de içime işledi. Çünkü hepimiz bir şey arıyoruz: bazen cesaret, bazen yön, bazen de sadece huzur. Zaman zaman içimi burkan, bazen de yüzümü gülümseten hikâyelerle dolu. Bence bu kitap, kalabalığın ortasında nefes almak isteyen herkesin bir köşeye çekilip okuması gereken bir hikâye. Kitabı bitirdiğinde, içimden geçen tek şey şuydu: “Belki de ben de aradığım şeyi çoktan bulmuşumdur, sadece farkında değilim.”
Reklam
Bu kitap beni hem rahatsız etti hem de düşündürdü. Sayfaları nasıl çevirdiğimin farkında olmadan çevirdim. Hani bazı hikâyeler vardır, okurken sinir olursun ama bir yandan da gözünü sayfadan alamazsın “Sarı Yüz” tam olarak öyleydi. June karakterinden nefret ettim, ama bir yandan onu anlamaya da çalıştım, ona hak vermeye çalıştım. Kıskançlık, hak etmediği bir başarıya duyulan arzu, kültürel kimlik karmaşası… Hepsi o kadar insani ama bir o kadar da mide bulandırıcı şekilde anlatılmış ki, yazar burada gerçekten okurun sabrını sınamış. Okurken sürekli içimden “hayır, bunu yapma” dedim “bu kadar da olmaz.”ama yaptı. Ve sonra da şu soruyu sordum: Biz gerçekten “kim” için üretiyoruz? Başkaları bizi onaylasın diye mi, yoksa kendimizi ifade etmek için mi? Yazar, sosyal medya çağında üretmenin ahlakını sorgulatıyor. Athena’nın ölümü sadece bir olay değil, bir metafor gibi; sesi kısılmış, hikâyesi çalınmış birinin sembolü gibi... Son sayfayı okuduğumda bir huzursuzluk kaldı içimde ama iyi anlamda bana dokunan kitapları genelde böyle hissederim. Kısacası, rahatsız edici ama kesinlikle okunması gereken bir roman olduğunu düşnüyorum. Özellikle “ben olsam ne yapardım?” dedirten türden.
