Ju
@Juuuu
Kafamın içinde bir dünya var büyük bir cahil cesaretiyle ruhuma demirlediğim kuyuya konuşuyorum.En büyük derdi kendi olan ve herkes kadar sıradan.
instagram.com/busrakz
Şu anda okuduğu kitap
"Yüreğinin Götürdüğü Yere Git", bize yaşlılık ve gençlik arasındaki farkları göstermektedir. Kahramanımız gençliğini yaşlılığıyla kıyaslayarak anlatıyor. Kitap, bana birçok şeyi öğretmekle beraber birçok öğüt verdi.Bu yaşlı kadın sanki benim ninemmiş gibi sevdim, bağlandım. Bir günde bitirdiğim bu kitap ile aramda bir bağ oluştu.
Hayatın amacı mutlu yaşamak değil midir? İnsandaki mutluluğu ise duyguları sağlar. O halde şartların gerektirdiği şekilde değil de içimizden geldiği gibi davranmalı ve yaşamalı gerçekten mutlu olmak istiyorsak ' yapmaya değecek tek yolculuk olan içimize yapacağımız yolculuğu yapmalı, yüreğimizin götürdüğü yerlere gitmeliyiz.
“Tabuları, önyargıları, sabit fikirleri bir kenara bırakarak yüreğimizin sesini dinlemeliyiz. Ancak bu şekilde mutlu olabiliriz.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yolu, okumaktan geçen her okurun karşılaştığı ve bir şekilde istifade ettiği, bir kitap. Romana detaycı bir gözle yaklaşıldığında, bu ana hikâyeyi besleyen, büyüten ve bir büyük esere dönüştüren birçok yan hikâyenin yer aldığı görülüyor.Bu hikâyeler arasında bende tesir yaratmış olan Mankurt Efsanesine yer vermek istiyorum.
Juan Juanlar ile savaşıp esir düştüğü için mankurtlaştırılanlardan biri Naymanlar’dan Colaman’dır.
Oğlu Colaman’ın yaşadığını öğrenen annesi Nayman Ana oğlunun peşine düşer ve onu bulur. Nayman Ana oğlunun yanına gelir ve onunla konuşur. Ama Colaman artık bir mankurt olmuştur ve atasını, yerini yurdunu hatırlamamaktadır. Nayman Ana ne kadar anlatsa da oğlu öyle hareketsiz durmakta ve boş gözlerle ona bakmaktadır. Dudakları titreyen Nayman Ana ağlayarak “Bir insanın elinden malı-mülkü, bütün zenginliği hatta hayatı bile alınabilir, ama insanın hafızasını almak gibi bir cinayet işlenir mi? Ey rızık veren Tanrı! Eğer varsan, insanların aklına böyle bir şeyi nasıl getirirsin? Yeryüzünde zulüm, kötülük az mı ki!” diye haykırır.
“Kim olduğunu hatırla”
Colaman’ı mankurtlaştıran efendisinin geldiğini gören Nayman Ana hızla oradan uzaklaşır. Colaman’a yanındakinin kim olduğunu sorar. Lakin o tanımadığını söyler. Mankurt Colaman’a bir ok ve yay verilir ve bir daha geldiğinde öldürmesi emredilir. Juan Juanlar oradan uzaklaşınca Nayman Ana tekrar oğlunun yanına gelir; ama mankurt Colaman, efendisinin buyurduğu gibi ona nişan alır. Nayman Ana daha “Dur! Atma!” derken Mankurt Colaman’ın attığı ok, Nayman Ana’nın sol böğrüne saplanır.
Yere yuvarlanmadan önce beyaz yazması düşer başından ve bu yazma bir kuş olup havalanır. Nayman Ana’nın son sözleri de “Adını hatırla! Kim olduğunu hatırla! Babanın adı Dönenbay! Dönenbay! Dönenbay” olur. Bu olaydan sonra
artık kaç kere okuyup bitirdiğimi saymayı bıraktığım su gibi duru, iç açan kitap. benim için bir kitaptan da öte, bir terapi. ne zaman canım sıkılsa, içim bunalsa açıp sığındığım huzur ve umut dolu, meltem esintili bir liman. sıcacık bir öykü ama aynı zamanda anlam yüklü bir felsefe. her şeyin bir ve tek olduğu vurgusu ve insanların olumlu ya da olumsuz duygularıyla hatta tüm canlılar ile beslenen evrenin ruhu. tıpkı biz kozmosun kendisini bilme yollarından biriyiz diyen sagan gibi. aşkın sıcaklığı ve anlamı, psikolojik bazı çıkarımlar, ne olursa olsun inandığın yolda, inandığın şeyler uğruna tekamül yolculuğuna devam etme vurgusu... kısa ama hayatla ilgili vereceği anlamlı mesajlar ve ilhamlar olan bir eser. tabii almak isteyene...
"bir şeyi gerçekten istersen," demişti yaşlı adam ona, "onu gerçekleştirmen için bütün evren işbirliği yapar"
çok şey istiyorum bu ara. hadi hayırlısı. 
Paulo Coelho
Paulo Coelho
...ruhlarımız için en lüzumlu, en kıymetli olan şeyleri birbirimizde bulduktan sonra diğer teferruatı görmemezlikten gelmek, daha doğrusu büyük bir hakikat için küçük hakikatları feda etmek, daha insanca ve daha insaflı olmaz mıydı?
