Kadim Edebiyat
@Kadim_Edebiyat
Onlar bildiklerini kitaptan edinirler, ben bildiklerimi melankoliye düşerek edinirim.
Umutlar.
“Kadınlar yirmili yaşlarına gelmeden önce bin kez ölmüşlerdir. Şu ya da bu yöne gitmişler ve engellenmişlerdir. Engellenmiş umutları ve düşleri de vardır. Aksini söyleyen biri, hâlâ uykudadır.”
Onların dışındaki kimsenin asla haberi olmadı.
Yaşamak.
Acaba, yarım bıraktığım kitapların kaçıncı sayfasında kaldığımı hatırlayabilecek miydim? Acaba, bir zamanlar su ay meselesi yüzünden sevmediğimi düşündüğüm tabiatı, sever gibi olmuş muydum hiç? Acaba ağaçtan, ottan ya da uçamayan böceklerden filan bir yerden sevmeye başlamış mıydım? Bir yerden sevmeye devam edebilir miydim? Çünkü sevmek, yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi. Ya hiç sevmemişsem bugüne kadar? Bir kitaba yeniden başlamak gibi, sevmeye yeniden başlamak pek kolay sayılmazdı herhalde.
Yansımalar
”İnsan diktasının pis zindanına mahkum edilmiş,dünyevi otoritenin zincirleriyle bağlanmış,ağzı dili bağlı,gözlerinde gözyaşları kurumuş,kahkahalar atan insanlık tarafından unutulmuş,kayıp bir insan kalbiyim”
İzler.
Hayatın hırpaladığı kişilerin geliştirdiği beceri ve onların her seferinde yeni bir denge bulma yetenekleri..
