Bize kendimizi iyi hissettiren şeylerin cazibesine kapılmayla
ilgili aklıma gelen en basit, fakat en az hoşa gidecek stratejiyle
başlamak istiyorum. Yani şu: Normalde "En iyisi bunu sonra yapayım,"
veya
"İçimden bunu bugün yapmak gelmiyor," demeye
meyilli olduğumuz bir görevle karşı karşıya olduğumuzda, bir an
için durup bunları halihazırda hissettiğimiz olumsuz duygulardan
kaçmak için söylediğimizin farkına varmamız gerekiyor.
Bilgi, bu meselede güçtür. Her şeyden önce, bu görevin bize
kendimizi kötü hissettirdiğinin ve yapmaya çalıştığımız şeyin bu
hislerden uzaklaşmak olduğunun farkına vararak bu bilgiyi aklımızın
bir köşesinde tutmamız gerekiyor. Elbette bu, belli düzeyde
duygusal zeka gerektiriyor.
Mutluluk , insanın önüne koyduğu hedefler uğruna verdiği çabada yatar . Özel olarak şu veya bu başarıyı elde etmemiz gerekmiyor; bütün mesele, hayatta
bize anlamlı gelen bir şeyin peşinden gitmeye, onun için uğraş vermeye kendimizi adamamız.