Asıl kötülüğüm nerden gelir bilir misiniz? Bu büyük kepazeliğimi her an, en kızgın anımda bile, utana utana idrak etmekten kendimi alamıyordum. Aslında ben ne kötüydüm ne de hırçın. Küsmüşken biraz yüzüme gülüp, önüme bir bardak şekerli çay sürerek gönlümü alırsanız, belki hemen o anda yelkenleri suya indiririm. Üstelik duygulanırdım da...
sen benim hiç bir şeyimsin
yabancı bir şarkı gibi yarım
yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
hiç kimse misin bilmem ki nesin
uykumun arasında çağırdığım
çocukluk sesimle ağlıyarak
sen benim hiç bir şeyimsin