Kakule SUMAK
@KakuleSumak
14 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tepelerden birinde - en yükseği, en gösterişlisi değil, onun yakınındakinde - düzeltmen yalnızlığını yaşar. Sessizliğin içinde. Düzeltmenin yalnızlığı küçümsenir gibi değil; hele gece indikten sonra. Gecenin yere doğru aktığını görmüştür penceresinden: Önce çukurlara, özellikle, gecenin işçilerince kazılmış çukurlara; sonra ovaya dolduğunu görmüştür. İzlemiştir saniye saniye. Işığın azar azar söndüğünü görmüştür yeryüzünde; evlerin pencerelerinde daha yanmadığını görmüştür. Gecenin gündüzü kemirmesini önlemenin olanaksızlığına inanmak istememiştir. Gecenin işçilerine nasıl engel olunabileceğini, ışığın yeryüzünde sönmesini nasıl önlenebileceğini çok düşünmüştür. Bir olanaksızlığa inanmak istemeyebilir kişi, ama onu kabul etmek gerekince de içi parçalanmadan yaşamını sürdürebilir. Oysa düzeltmenin yalnızlığı, yeryüzünde sönen her yüzeyle acılaşıyor, daha, daha, daha acılaşıyorsa, çok düşünüp çözümünü bulamadığı bir sorun karşısında eli kolu bağlı kalmasından. Karanlığın içinde, şimdilik, yaşamını sürdürebilmiş gibi görünen tek şey, daha önce söyledik, dil... Dil, düzeltmenin şu yalnızlığını biliyor, söylüyor. Daha doğrusu, söyleyebiliyor; şimdilik. Gece gelip dilin üzerine de örttü mü, artık baykuşlardan başka hiçbir şey uçuşmayacak gecenin içinde, ya da, yarasalardan başka... Bunların sesinden başka bir şey, bunların hışırtısından başka bir ses işitilmez olacak. O zaman da düzeltmenin yalnızlığı bir kuyunun çeperleri gibi saracak onu. Baykuşlar, yarasalar, yarasılar, kuş baylar.
Reklam
Ne olur albayım, biz tarihin kölesi olmayalım; gerekirse, dünya tarihini yeni baştan yazalım. Bütün olayların yeni yorumlarını yapalım. Bunun için neyimiz eksik sanki? Bana kalırsa, gerçek hürriyeti ancak bizler duyabiliriz içimizde.
Sayfa 71
Kakule SUMAK
, 2022 okuma hedefini güncelledi.2022 OKUMA HEDEFİ
23/25 kitap - %92 tamamlandı
23 kitap okudu
25 kitap
4.060 sayfa
0 inceleme
6 alıntı
Reklam