Ne kadar şanslı olduklarını asla anlamayacaklardı. Bir ömürlük zaman diliminde insanlık, bir ırkın görüp görebileceği her türlü mutluluğu elde etmişti. Altın Çağ’ını yaşamıştı. Ancak altın aynı zamanda günbatımının, sonbaharın rengiydi ve kış fırtınalarının ilk esintilerini yalnızca Karellen’in kulakları işitiyordu.
Kendimi ilk kez biriyle gerçek bir sohbet yapmışım gibi hissediyordum. Bunu nasıl tarif edeceğimi bilmiyorum ama hayatımda ilk kez nefes aldığımı hissettim. Bilirsiniz işte, rol yapmıyor, oyun oynamıyor, olmadığım biri gibi davranmıyor, yaşıyormuş numarasına soyunmuyor... sadece yaşıyordum.
Eski defterlerin kapağı bir kere açılmaya görsün, artık kapatmak olanaksız hale gelir; geçmişin bütün netameli işleri, ruhunu zayıflatan saf çelişkiler, unutmak istediğin yüzler, sesler, kokular oradan sökün ederek bir iç sıkıntısı halinde kalbine çöreklenir ve sen gecelerine tebelleş olan bu kabusa yakalanmamak için uykuyu kendine haram edersin.