Kaonashi
@Kaonashi
Şu anda okuduğu kitaplar
Yine (!) Alıklar Birliği kitabına benzer öneri listelerini araştırdığım sırada not edip satın aldığım kitaplardan biridir. Ne kadar doğru şekilde yönlendirildiğimi kitabı bitirince anladım. Dolayısı ile belirli sitelerdeki “X’e benzer kitap önerileri” ya da “Kült X türü kitap önerileri” gibi arayışlara güvenin derim. Kozmik Haydutlar yazarın üç kitabından ilki, diğer iki kitabı Türkçeye çevrilmemiş ne yazık ki.
Uyuşturucu kaçakçılığı yapan Bandito'lardan biri olan Jose gasp ettiği eşyaların arasında Kuantum Fiziği kitapları bulur (Uyuşturucu Kaçakçılığından basit bir soyguna nasıl gelindiği maceranın gidişatı ile ilgili bir ayrıntı). Hikâye anlatıcımız ise Jose'nin getirdiği bu kitaplar sayesinde/nedeniyle yaşam/anlam/kavram sorgulaması içine girer bunu kendi suç merkezli hayatıyla, arkadaşlarıyla, köpeği High Pockets ile öyle güzel harmanlar ki, ortaya çok eğlenceli, düşündürücü, temposu hiç düşmeyen ve son derece zekice bir kitap çıkar. Sonrasında felsefi ve bilimsel bir bakış açısı kazanarak kitapların sahibini bulup düşüncelerini doğrulatmaya yönelik bir maceraya atılır. Kitabı çok yönlü bir geçmiş/şimdi/gelecek bölümlerine ayırarak bize Kuantum’u referans aldırır. Hatta Meksikalı Haydutların bu spontan yaşamı, kitaptaki her olay, her gelişme Kuantum ile o kadar zekice paralel kurgulanmıştır ki, neden-sonuç ilişkisi kurmamak mümkün değil.
Ayrıntı Yayınları basımında (daha doğrusu kitabın yeni basımında) bir “Yeni Basıma Önsöz” bölümü var, başta sizi sıkabilir ama sabrederseniz bir cevherle karşılaşırsınız.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Clovis Dardentor, Jules Verne tarafından 1896 yılında yazılan, pek bilinmeyen bir eser. Konu bölümünde iyi özetlenmiş, ben gözlemlerimden bahsedeceğim sadece.
Arka kapak bize ilginç karakterleri olan keyifli bir macera romanı okuyacağımızı vaat ediyor ancak maalesef ben biraz sıkıldım. Üç sebebi var:
1 - Benim beklentim daha nevi şahsına münhasır karakterlerdi. Özellikle Clovis Dardentor karakteri çok daha kendine özgü, ayrıntılı ve daha absürt verilebilirdi. Bu potansiyel fazlasıyla mevcut karakterde. Kitap, karakterler üzerinde daha fazla yoğunlaşmalıydı belki de.
2 – Kitap bir macera romanından ziyade bir gezi rehberi olarak düşünülebilir. Bu bol tasvirli, detaylı mekân anlatımlı metni okumak bir süre sonra sıkıcı hale gelmeye başladı. Yazıldığı dönemin bir panoramasını sunması gerçekten çok şahane ama dediğim gibi, kitabın içerisinde geçen rota boyunca (Güney Fransa'nın Cette kentinden başlayan ve Cezayir'in Oran kentinde sona eren) elimde bir gezi rehberi tutuyormuşum gibi hissettim.
3 – Cep boy kitaplar 10,5 x 17 olarak veriliyor, bazı kitaplar da 11 x 18 boyutunda; cep ile normal kitap arası. Midi diyelim, bu midilerde sayfa kullanımı (punto büyüklüğü, satır araları ve kenar boşluklarının fazlaca bırakılmış olması) kitabı okuması zor bir hale getiriyor.
İlk izlenimim, buruk bir etkilenme. Hafif rahatsız edici bir tat ama aynı zamanda dilin güzelliği karşısında şaşkınlık. İlk defa Hakan Günday okuyorum. Geçişler arasındaki tanımlamalar anlamlı. Kitabın kurgusunu beğendim. Bir Kaybedenler Kulübü beklentisi içinde değilmişim, anladım, memnun oldum.
Bu 4 arkadaş vasıtasıyla şunu gördüm ki, bizi bu yaşam döngüsüne bağlayan ipler o kadar kuvvetli ki, içlerinden biri kopacak diye ödümüz patlıyor. Parasızlık, mekansızlık, sevgisizlik, yalnızlık, imkansızlık, inançsızlık, her şeyi garantiye alma çabası, üzerine daha fazlasını koyma ihtiyacı; tam bir reddedişe asla gidemeyeceğiz biz. Belki kitapta anlatılan bu değil, belki kitap “hiçlik”e ulaşma ve bu yolda savrulurken bunun kabul edilebilir tek yol olduğunu anlatma. En azından bu 4 piç için öyle olduğunu varsayıyorum. Çok zeki ve yetkin olmaları ve bu potansiyeli kullanmayı şiddetle reddetmeleri, yaşamlarının sabit ve sağlam bir zemin üzerinde olmaması kitabın bazı bölümlerinde bana anlaşılır gelmedi, anlayamadım çünkü.
Onun dışında, dünyaya bu kadar kapalıyken, algılarının bir o kadar açık oluşu çok etkiledi beni. Amiyane tabirle kaliteli piçler bunlar dedim. Fırsatçı, üç kâğıtçı, pislik değiller. Zeki, kendilerine göre kibar ve mütevazı insanlar. Ayrıca birbirlerini tam anlamıyla tamamlamaları çok imrendirici. Hangi yoldan gidersek gidelim, bizi tamamlayacak insanların yanımızda olmasından daha mutluluk verici ne olabilir ki?
Kitabı okurken, bu 4 arkadaşın aslında arkalarında zengin bir geçmişleri oldukları için bu denli kopuk yaşadıklarını düşünmedim değil. Bir güvenlik supabı gibi düşünün. Ama kitabın sonu bu tezimi çürüttü.
Eğrisiyle doğrusuyla benim kitaptan süzdüklerim bunlar. Tavsiye ederim.
İlk olarak, elimdeki 1973 basım Diriliş kitabını Rasin Tınaz çevirisi ile okuduğum için çok memnunum. Tertemiz bir çeviri ve redaksiyon.
Kitap, yazıldığı tarih göz önüne alındığında, dönemin adalet, hukuk ve ceza sistemi ile ilgili çok önemli açıklarını içeriyor. Bu açıklar ise yalnızca bu sistemi sorgulayabilenler ve bu sistemden nasibini alanlar tarafından görülmekte. Sistem uygulayıcıları kafalarını kuma gömmeye, hatta daha vahimi, bu uygulamalarda herhangi bir yanlışlık ve/veya adaletsizlik görmemeye devam etmekte zira burjuvazi bu rahatlığı ve hissizliği getiriyor/gerektiriyor. Sadece kitabın yazıldığı dönemde değil, her dönemde adaleti belirleyenlerin güç sahibi kişiler olduğunu ve kendi çarpık değerlerine göre kararlar aldıklarını, toplumu kötülüklerden temizleme gayesiyle çok hatalı uygulamalara giriştiklerini ve bu nedenle pek çok insanın hayatını mahvettiklerini biliyoruz. Kendi tarihimizde de var bu. Siyasi tutuklu adı altında gencecik hayatlar küçücük hücrelerde yitip gitmedi mi? Bu gencecik bedenler kaldıramayacakları işkencelere maruz kalmadı mı? Unutulup gitmediler mi? Bakımsızlıktan, unutulmuşluktan, anlayışsızlıktan dolayı hasta olmadılar mı?
İşte bu kitapta da Nehlyudov karakteri, meraklı ve duyarlı başladığı yaşamına umarsız ve katı genç bir erkek olarak devam ederken, bu süreçte zorla sahip olduğu Maslova’nın mahvolmuş hayatına yıllar sonra bir mahkeme salonunda denk gelmesiyle bir değişim sürecine giriyor. Kendisi yüzünden Maslova’nın hayat kadını olduğunu, bir cinayet suçu ile ilişkili olarak tutuklandığını gören toprak sahibi asilzade Nehlyudov karakterinin, gençken yaptığı hatanın bedelini ödemek, vicdan muhasebesi yapmak, hatasını düzeltmek üzerine şiddetli bir istek duymak amacıyla geçirdiği değişim sırasında sisteme bakış açısı da değişiyor.
Çocuk sahibi olan ve/veya olmayı düşünen tüm ebeveynlerin ortak endişesi; akıl-beden-ruh sağlığı yerinde evlatlara sahip olabilmek. Peki, engelli doğacağı anlaşılan ya da engelli olan evlatları ne yapmalı? İşte kitapta bu ikilemin 27 yaşındaki Bird'ün üzerindeki yıkıcılığını görüyoruz.
Beyin Fıtığı olduğu düşünülen bir hasarla doğan oğluna karşı duyduğu pasif öfke, onu hayallerini ve yaşamını alt üst edecek bir engel olarak görüşü, ölmesi ya da yaşaması için atılacak adımlar konusundaki tereddütleri, kendi iç hesaplaşmaları...
Yoğun bir kitap. Etkilendiğimi söyleyebilirim. Bu etki, yazarın 1963 yılında bedensel ve zihinsel engelli oğlunun dünyaya geldiğini ve 1964 yılında da kitabı yazdığını öğrenince daha da arttı. Yazar ve eşi de önce çocuklarının yaşamasını istememişler ama daha sonra bu his yerini oğullarına adadıkları bir hayata bırakmış. Oğulları Hikari şu an Japonya’nın önemli bestecilerinden biri olarak anılıyor.
Etkisi büyük bir kitap.
