Bir italyan şiiri vardı: izbandut gibi cüsseli bir adamcağızın atı ölür, kızar adamcağız, sen beni taşımazsan ben seni taşırım der ve leşi sırtına alır; biz de zaman zaman ona benziyoruz.Pis kokan hatıraları bir ceset gibi omuzlarımızda taşımak mazoşizminden kurtulan kaç kişi var?